مسائلى چند
1 ـ زنان اگر پيش از غروب
آفتاب ـ ولو يك لحظه ـ خون حيض يا نفاس ببينند، با ديدن خون روزه را افطار
مىكنند.
2 ـ زنان و مردان پير در
صورتى كه نتوانند روزه بگيرند، يا براى آنان خيلى سخت باشد، روزه را
مىخورند، و به جاى هر روزه ده سير گندم كه نزديك (سه ربع كيلو) است
فديه به فقير مىدهند.
3 ـ افرادى كه مرض عطش
دارند، بطورى كه نمىتوانند از آب خوردن خوددارى كنند، به جاى هر روزى ده سير
گندم به فقير شرعى فديه مىدهند، و اگر در بين سال بيماريش خوب شد قضاى
روزههائى را كه خورده است بجا مىآورد.
4 ـ زنى كه آبستن است و
زايمانش نزديك شده است، در صورتى كه براى خودش يا بچّهاش از روزه گرفتن
بترسد، روزهاش را مىخورد، و به جاى هر روزى يك چارك گندم به فقير مىدهد، و
تا پيش از ماه رمضان آينده اگر عذرش برطرف شد روزههائى را كه خورده است قضاى
آن را بجا مىآورد.
5 ـ زن بچّه شير دهى كه
شيرش كم است، در صورتى كه براى سلامتى خودش بترسد، يا براى سلامتى فرزندش ترس
داشته باشد، افطار مىكند، و به جاى هر روزى يك مد گندم فديه مىدهد، و بعد
از تمام شدن ماه مبارك رمضان هر وقت كه عذرش برطرف شد در آن سال هرچند روز را
كه خورده است قضا بجا مىآورد.
6 ـ اگر انسان در سفر در اثر نداشتن مسئله، روزه بگيرد، روزهاش صحيح است، و
گرفتن قضاى آن بعد از ماه رمضان، لازم نمىباشد.