1. تضعيف روحانيت و تقويت عمال بيگانه
رژيم شاه با اين مصوبه، انديشه تداوم و تشديد سياستِ تضعيف روحانيت را در سر مى پروراند; سياستى كه با رحلت آيت اللّه بروجردى از هميشه نمايان تر شده بود. همان طور كه پيش از اين گفته شد، شاه در سوگ اين مرجع بزرگ تنها به علماى نجف، پيام تسليت مخابره كرد تا اين تصور را ايجاد كند كه ديگر كانون مرجعيت در ايران نيست و عالمان قم پايگاه گذشته خود را از دست داده اند.
برداشتن قيد اسلام از شرايط انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان و قراردادن سوگند به كتاب آسمانى به جاى قرآن، اقدامى در جهت تقويت بيگانگان و غيرمسلمانان در كشور به شمار مى آمد و به گروه هاى صاحب نفوذ غيرمسلمان كه در عمل سياست كشور را در اختيار داشتند، فرصت مى داد تا موجوديت خود را اعلام دارند. امام خطر نفوذ صهيونيست ها و عمال بهايى آن ها را در ايران بارها تذكر داده بود. حامد الگار با اشاره به اين مطلب مى نويسد:
علت مخالفت آيت اللّه خمينى با اين قوانين آن بود كه شرط سوگندخوردن به قرآن براى اعضاى انجمن ها حذف شده بود و اين نگرانى وجود داشت كه اقدام فوق، راه را براى مشاركت بهاييان در حيات سياسى كشور هموار سازد. (1)
ــــــــــــــــــــــــــــ
1. سلسله پهلوى و نيروهاى مذهبى به روايت تاريخ كمبريج ، ص 305.
[76]
امام خمينى(ره) در پاسخ به نامه اصناف شهرستان قم، در همين زمان، چنين مى فرمايد:
اين جانب حسب وظيفه شرعيه به ملت ايران و مسلمين جهان اعلام خطر مى كنم. قرآن كريم و اسلام در معرض خطر است. استقلال مملكت و اقتصاد آن در معرض قبضه صهيونيست ها است كه در ايران به حزب بهايى ظاهر شدند... تلويزيون ايران پايگاه جاسوس يهود است. (1)
