ب. سياست ها و اقدامات فرهنگى حكومت

ــــــــــــــــــــــــــــ
1. گ.ل. بوندارفسكى، تاريخ توسعه طلبى امريكا در ايران ، ص 112.
2. براى مثال رك: فلسطين و صهيونيزم ، (كلام امام)، دفتر نوزدهم، صص   63 ـ 41 و روحانى، پيشين ، ج 1، صص 413، 457، 692 ، 716، 726.

[108]

سياست هاى مختلف درپى تغيير فرهنگ دينى مردم ايران بود و آداب و بدعت هايى ناسازگار با اعتقادات اسلامى را به جامعه تحميل كرد. اين سياست ها هماره با مخالفت عالمان مذهبى روبه رو مى شد و گاه به درگيرى هاى گسترده مى انجاميد.
    در اين دوره بخش عمده اى از فعاليت هاى حزب رستاخيز به مسايل ايدئولوژيك و فرهنگى مربوط مى شد. در اين رابطه، حزب شاه را چونان رهبرى معنوى و سياسى معرفى مى كرد، علما را مورد حمله تبليغاتى قرار مى داد و در كنار اين ادعا كه ايران به سوى «تمدن بزرگ» پيش مى رود، تاريخ شاهنشاهى جديد 2535 ساله را به جاى تقويم اسلامى به كار برد. حزب هم چنين، زنان را به نپوشيدن چادر در دانشگاه ها تشويق مى كرد، بازرسان ويژه اى براى بررسى موقوفه هاى مذهبى مى فرستاد، اداره اوقاف را تنها مرجع مجاز انتشار كتاب هاى مذهبى اعلام كرد و دانشكده الهيات دانشگاه تهران را تشويق به گسترش سپاه دين كرد تا براى آموزش «اسلام راستين» به دهقانان، افراد بيش ترى به روستا فرستاده شود.
    سياست مذهبى دولت، در خارج از حزب رستاخيز به اين قرار بود كه مجلس بدون توجه به شريعت اسلامى سن ازدواج دختران را از 15 به 18 و پسران را از 18 به 20 سال افزايش داد.
    علاوه بر اين، جشن هاى پنجاهمين سال سلطنت پهلوى ـ كه با هدف ايجاد يك ايدئولوژى افسانه اى شاهنشاهى انجام مى گرفت ـ مسأله كاپيتولاسيون، برتر شمردن عناصر وابسته به بيگانگان و ايرانيان غيرمسلمان بر ايرانيان مسلمان، گسترش قمارخانه ها، مراكز فحشا، مشروب فروشى ها و نمايش فيلم هاى مبتذل در سينما و تلويزيون بخشى از تلاش هاى رژيم در رويارويى با فرهنگ اسلامى كشور و تغيير آن به شمار مى آيد.