كردستان
دكتر مصطفی چمران

 

حادثة قارنـه1

قضيه قارنه چيست؟ روزگاری كه حادثه قارنه اتفاق مي‏افتد من اصولاً در پاوه بودم و از آن خبری نداشتم، بنابراين جرياناتی را كه برای شما شرح مي‏دهم نتيجه تحقيقاتی است كه بعداً كميته تحقيقات برای ما روشن كرد.قارنه دهی است كوچك بين نقده و جلديان، روستايی كردنشين كه حزب دمكرات و يا احزاب چپ در آن قدرت داشتند و نقده شهری است ترك‏نشين. در جلديان و اشنويه و پيرانشهر پادگان‏ها و پاسگاه‏های ارتش و ژاندارمری وجود دارد، و عده‏ای از جوانمردان ترك ژاندارم‏ها و ارتشي‏ها برای رفتن به سر كار خود بايد از راه نقده به جلديان عبور كنند، و در اين راه از روستای قارنه بايد گذر نمايند. اما در مدت شش‏ماه عوامل مزدور هميشه و هميشه در اطراف قارنه كمين كرده‏اند و رهگذران را مي‏گرفتند و مي‏كشتند و غارت مي‏كردند و سر مي‏بريدند. حتی كار بجايی رسيده بود هنگامی كه كسی مي‏خواست از نقده به جلديان برود، مجبور بود كه در پناه يك تانك در جلو و يك تانك در عقب حركت كند تا در اطراف قارنه مورد كمين قرار نگيرد. به مدت شش‏ماه اين حمله‏ها و هجوم‏ها در اطراف قارنه عليه ترك‏ها و سربازان و ژاندارم‏ها در خط نقده به جلديان صورت مي‏گيرد. آخر بار هنگامی كه هجده نفر از ترك‏های نقده از جلديان برمي‏گشتند و به مرخصی مي‏رفتند، در نزديكي‏های قارنه بر آنها كمين مي‏شود و هر هجده نفر را مي‏كشند. آنها را مي‏كشند و سر آنها را مي‏برند و بدنشان را قطعه‏قطعه مي‏كنند و در وسط جاده مي‏اندازند. فقط يكی از آنها جان سالم بدر مي‏برد، و خود را به نقده مي‏رساند و از جنايتی كه گذشته است مردم را اگاه مي‏كند. زن و بچه كوچك و بزرگ از شهر نقده به طرف قتلگاه سرازير مي‏شوند هنگامی كه برادران و شوهران و بستگان خود را قطعه‏قطعه مي‏بينند تحريك مي‏شوند، شيون و داد و فرياد بلند مي‏شود. اين داغديدگان ترك عده‏ای به نقده مي‏روند و عده‏ای به جلديان و پيرانشهر،‌ و اقوام خود را خبر مي‏كنند كه چنين جنايتی درگرفته است. اطرافيان و كسان اين كشته‏شدگان بي‏گناه جمع مي‏شوند، و به قارنه حمله مي‏كنند و سي‏وسه نفر را در قارنه مي‏كشند، و بدين ترتيب انتقام مي‏گيرند.
من مي‏خواهم برای شما موضع خود را و موضع دولت را بگويم،‌ ما با كشتاری كه در قارنه اتفاق افتاده است مخالفت مي‏كنيم و كسانی را كه به قارنه حمله كرده‏اند و مردم را كشتند مجرم مي‏دانيم. اما در عين‏حال معتقديم آن كسانی كه هجده تفر ترك را مدتی قبل از اين جنايت در بيرون شهر در وسط جاده كشتند، آنها هم مجرمند، آنها هم بايد به محكمه سپرده شوند. ما معتقديم كه حادثة قارنه خودبخود بوجود نيامده است، قضيه‏ای است كه مثل حلقات زنجير يكی پس از ديگری بوجود آمده است، و اگر بخواهيم مجرمين قارنه را بگيريم و محاكمه كنيم بايد همه مجرمين را بگيريم و به دست محكمه بسپاريم. حتی مجرمينی ر اكه به مهاباد حمله كردند (همچنانكه در اول سخن خود بيان كردم) بددون آنكه گلوله‏ای از طرف سربازان به سوی آنها شليك شود، سربازان را و افسران را بي‏گناه كشتند. پادگان سنندج را محاصره كردند و عده‏ای را كشتند، پادگان بانه و سردشت را به آتش كشيدند و عده‏ای را كشتند. آن مجرمين نيز بايد به دست قانون سپرده شوند. بنابراين ما معتقديم كه هر كسی كه جنايت كرد بايستی محاكمه شود، اما مخالفين ما فقط به حادثه قارنه تكيه مي‏كنند، يك قضيه مجزا و ايزوله از تمام قضايای ديگر. تمام جنايت‏های خود را فراموش مي‏كنند،‌ مي‏گويند در اين قضيه چون ترك‏ها كردها را كشته‏اند، بنابراين مجرمين بايد تنبيه شوند، اما تمام جنايت‏هايی را كه خودشان در همان نقده انجام دادند، در مهاباد انجام دادند، چند ساعت قبل در همان محل هجده نفر را به خاك وخون كشيده‏اند، آنها را به حساب نمي‏آورند. ما معتقديم كه همه را يكجا بايد به حساب آورد، نه فقط مردمی را كه تهيج شده‏اند و برای انتقام خون عزيزان خود به قارنه حمله كرده‏اند و سي‏وسه نفر را به اين‏چنين كشته‏اند. اما مي‏بينيد احزاب چپ با تبليغات شيطانی خود همه را فراموش مي‏كنند، ‌همه را به كنار مي‏گذارند و فقط قارنه را درنظر مي‏گيرند كه بايد مجرمين قارنه محاكمه شوند.
بلي! اين است داستان قارنه.

 

 

مسلح كردن فئودال‏ها در كردستان

در همان روزها كه من در پاوه و مريوان بودم شخصی بيانيه‏ای منتشر مي‏كند و متذكر مي‏شود كه دكتر چمران و تيسمار ظهيرنژاد فرمانده لشگر اروميه و سرهنگ شهبازی فرمانده ژاندارمری منطقه، فئودال‏های كرد را مسلح كرده‏اند و جنگ بين فئودال‏ و كشاورز را بوجود آورده‏اند، بنابراين جنگ‏های كردستان نتيجه مسلح كردن اين فئودال‏هاست. اين در روزگاری انتشار پيدا مي‏كند كه من در مريوان در محاصره بودم و كمونيست‏ها و چريك‏های فدايي‏خلق و پيكاري‏ها و ضدانقلابي‏ها اين نامه را، اين اعلاميه را مي‏گيرند حدود چهارصدبار در روزنامه‏های مختلف تكرار مي‏كنند و در و ديوار شهرها را با اين اعلاميه‏ پر مي‏كنند كه مسئول جنگ‏ها و خونريزي‏های كردستان دكترچمران است، زيرا فئودال‏ها را مسلح كرده است. همچنين در يك مناظره تلويزيونی چريك‏های فدائي‏خلق عين اين تهام را وارد كردند و در مقابل آنها جوابی قاطع و دندان‏شكن داده شد كه لااقل يك نمونه بياوريد، يك نمونه نشان دهيد كه دكترچمران فئودالی را مسلح كرده باشد، آنگاه حق با شماست. آنها مي‏دانند كه نمي‏توانند نمونه‏ايی ارائه دهند. حتی ديده‏ايد كه چندين‏بار آنها را به مناظره دعوت كرده‏ايم كه اگر حرفی داريد، مطلبی داريد، بيائيد رودررو بيان كنيد. اگر اين استدلال متين و محكم و شكننده را مي‏توانيد جواب دهيد، اين گوی و اين ميدان، بفرمائيد. اما مي‏ترسند، فقط اعلاميه چاپ مي‏كنند و بر در و ديوار خيابان‏ها مي‏چسبانند كه فلانی فئودالی را مسلح كرده است و نه فقط فئودال‏های كردستان را، حتی فئودال‏های گنبد را، بنابراين مسئول جنگ و خونريزي‏های گنبد هم بشمار مي‏رود، درحاليكه من تاكنون به گنبد نرفته‏ام و آنجا را اصلاً نديده‏ام و با مسائل آن ارتباطی نداشته‏ام.اما اصل مطلب: برای شما بگويم اولاً- شخصی كه چنين اتهامی بر من وارد ساخته هيچگونه ارتباطی با امام امت نداشته و اما فرمودند كه اين مرد را نمي‏شناسم.
ثانياً- اگر اين اتهام به فرض‏محال صحيح باشد كه جنگ‏های كردستان با ورود من به كردستان و مسلح كردن فئودال‏ها بوجود آمده باشد، چرا از ابتدای پيروی انقلاب جنگ و خونريزی در كردستان بوجود آمده است؟ درحاليكه من شش‏ماه بعد به كردستان رفتم. هنگامی جنگ و خونريزی در كردستان شروع شده است كه من اصولاً در لبنان بودم، يعنی هنوز به ايران نيامده بودم. اگر ادعای آنها صحيح باشد بايد جنگ و خونريزي‏ها شش‏ماه بعد با ورود من به كردستان شروع شود. درحاليكه هنگامی شروع مي‏شود كه بيش از چند روز از پيروزی انقلاب نگذشته و من در لبنان بودم و اين نشان مي‏دهد كه اينان دروغ مي‏گويند، باطل مي‏گويند.
بعلاوه قاسملو خود بزرگترين فئودال منطقه است، خانواده او از بزرگترين فئودال‏های منطقه‏اند كه خون مردم را به شيشه مي‏كنند، چگونه اين فئودال‏های معروف مي‏خواهند عليه فئودال‏ها بجنگند. دقيقاً اينان عليه خلق مستضعف و فقط مسلمانان جنگيده‏اند و مي‏جنگند.حرفی كه در اعلاميه ذكر شده است اتهام بي‏جايی است كه به عمل بي‏طرفانه ژاندارمری ارتباط پيدا مي‏كند.ژاندارمری برای آنكه پاسگاه‏های خود را در مرز نگاهبانی كند عده‏ای به نام جوانمرد استخدام مي‏نمود،‌ برای استخدام سعی مي‏كرد كه از اهل محل استخدام كند كه با مردم محل نيز هماهنگی بيشتری داشته باشد. در ميان اين پاسگاهها كه در كنار مرز قرار گرفته‏اند تعدادی از آ‌نها در منطقه عشايری هستند و بنابراين اجباراً برای آنكه ژاندارمری از آن منطقه جوانمرد استخدام كند مجبور است كه از آن عشيره يا آن ايل كسانی را استخدام نمايد. بنابرای از اين ايل منگور يا ايل ديگری كه در نزديكی اشنويه زندگی مي‏كنند كسانی را استخدام كرده است. از ايل منگور شايد 250 نفر جوانمرد استخدام كرده و به آنها اسلحه داده است تا از پاسگاه‏های منطقه خود حفاظت كنند. يعنی مثل ژاندارم در داخل پاسگاه‏ها نگهبانی بدهند و حفاظت نمايند، در اشنويه نيز حدود پنجاه نفر از ايل موجود در اشنويه استخدام كرده است كه اين عشاير مخالف حزب دمكرات هستند. تمام حملات و اتهامات درباره ايل منگور و اشنويه است كه عدد آنها به حدود سيصدنفر مي‏سرد، ولی همين ژاندارمری در نقاط ديگری كه دمكرات‏ها بوده‏اند از دمكرات‏ها استخدام كرده است. حدود 700 نفر از كسانی را كه بعنوان جوانمرد در پاسگاه‏های مختلف استخدام كرده و به آنها اسلحه داده است از حزب دمكرات بوده‏اند و حتی كارت عضويت حزب دمكرات را داشته‏اند و ژاندارمری مي‏خواسته است بي‏نظری و بي‏طرفی خود را به همگان اثبات كند و نشان دهد كه برای او همه علي‏السويه هستند و در هر كجا از جوانان همان منطقه استخدام خواهد كرد. گرچه اين عمل اشتباه بود و اين 700 نفری كه از حزب دمكرات بودند و از ژاندارمری اسلحه گرفتند، اسلحه را دزديدند و تحويل حزب دمكرات دادند، و اين بزرگترين جنايتی بود كه آنها مرتكب شدند. ولی به هرحال اين قضيه مربوطه به ژاندارمری است و ماهيت موضوع چيز ديگری است و هيچ رابطه‏ای با شخص من ندارند.

 

 

 

 

نگاهی گذرا به آنچه گذشت و نتيجه1

دشمنان ما در كردستان آتش جنگ را روشن ساختند، با تكيه به ايدئولوژی مادّيگری و ضدخدايی خود و با اتكا به نيروهای اهريمنی ابرقدرت‏های غرب و شرق سعی كردند كه ايدئولوژی اسلام ما را به شكست بكشند. آنها انتظار داشتند و انتظار دارند كه از نظر فكری و ايدئولوژی بر ما پيروزی يابند و در اين راه به چيزهايی تكيه مي‏كنند كه انقلابيون ما به مراتب از آنها قوي‏تر و تواناترند و من در چند نكتة اساسی اين اختلافات را برای شما بازگو مي‏كنم تا بدانيد كه حق با كيست.

1- تكيه بر خلق‏ها و توده‏هـا
اين توطئه‏گران برای اثبات حقانيت خود به مطالبی تكيه مي‏كنند كه اولين آنها بر خلق‏ها و توده‏ها و ملت‏هاست. همانطور كه ديده‏ايد و در تبليغات آنها و نوشته‏های آنها و شب‏نامه‏هايشان به چشم مي‏خورد هميشه مي‏خواهند بگويند كه ما طرفدار خلق‏ها و توده‏ها هستيم و دولت، دولت ديكتاتوری و فاشيستی و ظلم و زور است كه مي‏خواهد خلق‏ها و ملت‏ها و توده‏ها را منكوب كند. اما همانطور كه مي‏دانيد در پاوه با فرمان تاريخی امام، هزاران نفر از ملت ما به حركت درآمدند و خود را به سنندج و كرمانشاه{باختران} رساندند و نشان دادند كه ملت طرفدار كيست. توده‏ها و خلق‏ها در كدام جهت حركت مي‏كنند كه با حركت خود اسطوره‏ خلق‏ها و ملت‏ها را كه شعار هميشگی آنها بود بكلی از بين بردند.

2- تكيه بر مبارزه ضداستعماري
دوم تكيه بر مبارزه ضداستعماری است، همانطور كه مي‏دانيد انقلابيون دنيا هميشه بر مبارزات ضداستعماری خويش تكيه مي‏كنند. از فلسطين گذر كنيد تا ويتنام، همه‏جا مي‏بينيد كه آنها بر مبارزه ضداستعماری خود افتخار مي‏كنند. اما در ايران مشاهده مي‏كنيد كه اين توطئه‏گران نوكران عراق‏اند، و عراق كثيف‏ترين و خبيث‏ترين دولتی است كه درحال حاضر در روزگار ما در خاورميانه وجود دارد. اينان نوكر چنين دولتی هستند و از چنين دولتی پول و اسلحه دريافت مي‏كنند و در مقابل با انقلابی به مبارزه برخاسته‏اند كه اين انقلاب مبارزة ضداستعماری خويش را در سرتاسر دنيا به ثبوت رسانده است. بر هيچ‏كس پوشيده نيست كه انقلاب مقدس ايران امريكا و دقيق‏تر، هر دو ابرقدرت را به لرزه درانداخته است، و امريكا را عاجز نموده است. رهبر بزرگ انقلاب ما دنيا را متحير و مبهوت ساخته است. بنابراين از نظر مبارزه ضداستعماری نيز مي‏بينيد آنها خلع‏سلاح شده‏اند.
3- تكيه بر ايدئولـوژي
سوم تكيه بر ايدئولوژی است. عادتاً انقلابيون دنيا به ايدئولوژی تكيه مي‏كنند، و متأسفم كه بگويم بزرگترين سازمان‏دهی انقلابی دنيا در گذشته ماركسيست‏ها بوده‏اند كه بر ايدئولوژی خويش تكيه مي‏كردند، به آن افتخار كرده و برای پياده كردن آن مجاهدت‏ها نموده‏اند. اما مي‏بينيم كه ايدئولوژی اين توطئه‏گران كه عده‏ای بر ماركسيسم تكيه مي‏كنند و عده‏ای ديگر بر قوميت، در عصر ما نيز ارتجاعی به حساب مي‏آيد و در مقابل ايدئولوژی نجات‏بخش اسلام بسيار كوچك و ناچيز است. اين دوران و قرنی است كه مكتب راستين و انقلابی اسلام اصالت و ارزش و برتری خود را بر ايدئولوژی منحط آنها اثبات كرده است و دنيا نيز اين حقيقت را كم‏كم مي‏پذيرد.

4- تكيه بر عدل و انسانيت
چهارم تكيه بر عدل و انسانيت و مبارزه با ظلم و ستم است، همانطور كه مي‏دانيد عادتاً انقلابيون دنيا سعی مي‏كنند كه از عدل و عدالت طرفداری كنند و با ظلم و ستم درآويزند. ولی مي‏بينيد اينان كسانی هستند كه به زور و تهديد مي‏خواهند منطقه را زير سيطره خويش درآورند. افكار شيطانی خود را به قدرت سلاح بر آنها تحميل كنند. آنگاه در مقابل مي‏بينيد كه انقلاب ما با چه انسانيتی با آنها رفتار كرده و مي‏كند، چگونه جهادسازندگی و جوانان و مهندسين و پزشكان را به آن حوالی مي‏فرستند تا برای آنها كارهای عمرانی به راه اندازد. ولی باز مي‏بينيد كه چگونه آنان جوانان بي‏گناه را به خاك و خون مي‏كشند يا به زندان مي‏اندازند و چه جناياتی مرتكب مي‏شوند.

5- تكيه بر ملت و وطن‏پرستـي
بيشتر انقلابيون دنيا به خاطر آزاد كردن سرزمين خويش از يوغ استعمار و دشمن خارجی دست به مبارزه مي‏زنند، كه در سراسر مبارزات انقلابی دنيا اين حقيقت بارز به چشم مي‏خورد. اما در مورد ايران و كردستان مي‏بينيد كه اينان تجزيه‏طلبند، و به عناوين مختلفه تحت شعارهای گوناگون از خودمختاری و استقلال و تجزيه برخلاف اين حقيقت بارز قدم برمي‏دارند، و اين پاسداران ما و سربازان ما هستند كه برای تماميت ارضی و استقلال ايران مبارزه مي‏كنند، و هميشه طرفدار وحدت و يكپارچگی وطن بوده‏اند، اين جنگ‏افروزان برنامه‏ای را پياده مي‏كنند كه كيسينجر و مستشرقين و همپالگي‏های شرقی آنها مدت‏ها قبل برای تجزيه و تقسيم اين منطقه پيشنهاد داده‏اند.

6- تكيه بر سلاح عليه دشمن
انقلابيون عادتاً اسلحه به دست مي‏گيرند تا دشمن خارجی را از وطن خود برانند، اما در اين مورد مي‏بينيم اينان از عراق، از خبيث‏ترين دشمن ايران اسلحه مي‏گيرند تا دولت مركزی خود را سركوب كنند، تا انقلاب اسلامی ما را بكوبند، تا يك‏چنين دشمن تبهكاری را شادكام نمايند.

7- تكيه بر فداكاری و شهادت
هفتم اصل تكيه بر فداكاری و شهادت است. عادتاً انقلابيون دنيا به شهادت و فداكاری تكيه مي‏كنند و اسلحه آنها شهادت است، و همه‏جا مي‏بينيد كه انتحاريون از خانه و كاشانة خود به سوی دشمن گسيل مي‏شوند و جان خويش را سپربلا مي‏كنند تا دشمن را به زانو درآورند. در مورد اين اصل مي‏بينيد كه اين پاسداران و سربازان ما هستنند كه به حربه شهادت مسلح شده‏اند، اينان هستنند كه فداكاری مي‏كنند، اينان هستند كه به استقبال شهادت مي‏روند و آنها از مقابل اينان مي‏گريزند. زيرا كه يك‏چنين فداكاری و آمادگی شهادت را در خود نمي‏يابند.
وای بر وقتی كه پاسداری در مقابل آنها قرار گرفته باشد، آنجا مي‏دانند كه اين پاسدار تا آخرين قطره خون خويش مي‏جنگد و تسليم آنها نمي‏شود و آنجاست كه مي‏بينيد حساسيتی شديد عليه پاسداران بوجود مي‏آيد. چون اينان مي‏روند و كوه را از سر راه خويش برمي‏دارند. در جنگ‏های گذشته‏ای كه در چندماه گذشته در كردستان بوقوع پيوست و در عرض 10 روز سرتاسر كردستان به تصرف ما درآمد، زيربنای آن فرمان امام و فداكاری و استقبال شهادتی بود كه از طرف سربازان و پاسداران بوقوع مي‏پيوست. هنگامی كه گروهی از سربازان و پاسداران به پيش مي‏تاختند آنها مي‏دانستند كه اينان از مرگ نمي‏هراسند و به استقبال شهادت آمده‏اند و بنابراين هيچ‏چيز راه آنها را سد نخواهد كرد، بنابراين مي‏ديديم با وجود نيروهای زياد خود از مقابل اين گروه مي‏گريختند و ميدان را خالی مي‏كردند.

8- تكيه به رهبري

هشتم تكيه به رهبری است. هنگامی كه به انقلاب‏های بزرگ دنيا توجه مي‏كنيد مي‏بينيد از نعمت رهبری بزرگ بهره‏مندند. از انقلاب فلسطين شروع مي‏كنيم كه ياسرعرفات رهبری آن را به عهده داشت. اگر كوبا را در نظر بگيريم كاسترو و چه گوارا فرماندهان و رهبران بزرگ آن به حساب مي‏آمدند. در ويتنام هوشی مين، پيرمردی كه انقلاب آنجا را رهبری كرد. و يا در روسيه شوروی لنين رهبر مدبرآن بود و در چين كه مائوتسه‏تونگ رهبر بزرگ آنبود كه چنين انقلاب بزرگی را رهبری كرده است. آنگاه به انقلاب ايران مي‏رسيم، انقلاب ايران و رهبر بي‏نظير آن امام‏خمينی، رهبری كه در دنيا بي‏سابقه است، رهبری كه اگر تمام رهبران ديگر دنيا را جمع كنيد به اندازه يك موی سر اين مرد هم نمي‏شوند. اين است رهبری انقلاب ايران.
آنگاه به كردستان برويد و رهبران آنها را درنظر بگيريد كه بهترينشان «ضدالدين‏يزيدي» است! آدمی است كه ساواكی است و اوراق ساواكی بودنش را دانشجويان در تهران و شهرستان‏ها پخش كرده‏اند. كسی كه به دنبال پول مي‏رود و خود را به ثمن‏بخس مي‏فروشد و آلت‏دست بيگانگان مي‏شود.
چه مقارنه‏ای بين اين رهبر و آن رهبر!! كه جای مقارنه نيست.
اينها اصولی است كه انقلابيون دنيا بر آن تكيه مي‏كنند و خود را انقلابی به حساب مي‏آورند، ولی هنگامی كه به كردستان رجوع مي‏كنيد واين عوامل و اين پارامترها را درنظر مي‏آوريد در قياس با انقلاب ايران صفر است، ناچيز است و اگر كسانی هستند كه در گوشه و كنار دنيا مي‏خواهند به آنها رنگ انقلابی بدهند سخت دراشتباهند. در يك‏طرف انقلابی عظيم كه ابرقدرت‏ها را به لرزه درانداخته است، انقلابی كه امريكا را به زانو درآورده است، انقلابی كه در سرتاسر خاورميانه موجی عليه امپرياليزم امريكا ايجاد كرده است، و از طرفی ديگر كسانی ه بازيچه دست عراق و امريكا و ساير دولت‏های بيگانه‏اند، كسانی كه برنامه‏های استعمار و صهيونيزم را پياده مي‏كنند. اين كجا و آن كجا! به راستی اگر كسی بخواهد مقارنه و مقايسه‏ای بعمل بياورد جای شرم و ننگ خواهد بود. راستی كيست كه جای پای صهيونيسم و امپرياليزم را در كردستان پيدا كنند؟ مگر ممكن است كه استعمارگران اين همه شكست و سرشكستگی را تحمل كنند؟ مگر ممكن است كه به سادگی همة منافع و مصالح خويش را از دست بدهند، و از توطئه دست بردارند؟ كيست كه نفهمد كه اغتشاش‏های كردستان فقط به نفع صهيونيست‏ها و امپرياليست‏ها است؟ كيست كه نفهمد همة اين توطئه‏ها برای اسقاط نظام انقلابی ايران بوجود آمده است؟ كيست كه نداند كه اين احزاب چپ‏نما آلت‏دست استعمارگرانند؟ هنگاميكه در مقابل اين حقيقت تلخ قرار مي‏گيريم كه عده‏ای شعبده‏باز و آلت‏دست بيگانه مي‏خواهند بر كردستان سيطره پيدا كند و دست به اعمالی مي‏زنند كه هر انسان منصفی را از شدت ناراحتی به لرزه درمي‏اندازد.

نتيجـه
تبليغات دشمن فرياد مي‏زند كه ارتش طاغوتی است، دولت فاشيستی است و ارتش آمده است كه برادران كرد را به خاك و خون بياندازد. اما مي‏خواهم به يك حقيقت تاريخی توجه كنيد. و آن اين كه مدت شش‏ماه ارتش در كردستان حضور نداشت، مدت شش‏ماه ارتش از پادگان‏هايش بيرون نيامده و اصولاً سپاه پاسدارانی در منطقه نبود و اين آنها بودند كه به شهرها و ده‏ها و پاسگاه‏ها و پليس و ژاندارمری و پادگان‏ها حمله بردند. آنها بودند كه مسلحانه به پادگان مهاباد حمله بردند، و اسلحه‏های سبك و سنگينش را دزديدند. از داخل پادگان مهاباد حتی يك گلوله به سمت آنها شليك نشد، اما آنها افسرانش را كشتند، و هجده تانك را به سرقت بردند، و توپ‏های سنگين زيادی را نيز به همراه خويش بردند. در جريان نقده مي‏بينيد بيش از ده‏هزار مسلح گردآورده‏اند و تظاهرات مسلحانه به راه انداخته‏اند و تمام اينها در غياب ارتش بود. اگر كسانی سوء‏نيت ندارند، در محيطی كه ارتش و سپاهی وجود ندارد، چه دليلی دارد كه مسلح شوند و اسلحه خويش را عليه برادران ديگر به كار اندازند. عده‏ای مي‏گويند اينان عليه پاسداران حساسيت دارند و پيشنهاد مي‏كنند كه پاسداران كرد محلی شئون شهرها را بدست بگيرند، اما توجه شما را به مريوان جلب مي‏كنم. در مريوان فقط 25 پاسدار محلی وجود داشت و هيچ پاسدار ديگری در آنجا حضور نداشت. ولی آنها حتی نتوانستند وجود بيست‏وپنج پاسدار مؤمن كرد را هم تحمل كنند! شهر را محاصره كردند و بيست‏وپنج پاسدار كرد را قتل‏عام نمودند تا مؤمنی به انقلاب اسلامی ايران در منطقه آنها باقی نماند. شايد بدانيد كه در شهرهای مختلف كردستان مكاتب قرآن و انجمن‏های اسلامی وجود دارد كه اينان غيرمسلح‏اند، و كار ايشان كار فكری و عقيدتی است، مكاتب قرآن كارشان فقط تفسير قرآن است، اما اينان به تمام مكاتب قرآن و انجمن‏های اسلامی حمله بردند و سازمان‏های آنها را درهم شكستند و مراكز آنها را به آتش كشيدند، و احياناً اگر كسی را در مركز يافتند به خاك و خون كشاندند. باز مي‏بينيد پاوه را نيز چنين كردند، در پاوه درست است كه 60نفر پاسدار تهرانی حضور داشتند. ولی 250 نفر پاسدار كرد محلی از شهر پاوه حفاظت مي‏كرد، هزاران نفر از اين توطئه‏گران پاوه را محاصره كردند و مي‏خواستند كه آنها را قتل‏عام نمايند. اين سؤال مطرح مي‏ِود در آنجا كه دولت و ارتش وجود نداشت و كسی جلوی تبليغات ايدئولوژيكی آنها را نگرفته بود، پس چرا حمله كردند؟ چون نمي‏خواستند هيچ‏كس، چه كرد محلی و چه مسلمان غيركرد، در اين مناطق آزادانه عقيده خود را انتخاب كند و از انقلاب اسلامی ايران دفاع نمايد. و چون منطق و فسلفه و ايدئولوژی آنها در مقابل اسلام و انقلاب اسلامی بسياربسيار ضعيف‏تر بود دست به سلاح بردند. زدند و كشتند و غارت كردند و بردند و در پايان فرياد برآوردند كه ارتش طاغوتی ما را كشت، ما را قتل‏عام نمود، زهی بي‏انصافي!
وقتی كه در مقابل حمله برق‏آسای ما نتوانسته تاب مقاومت بياورند، تقاضای مذاكره كردند و دولت پذيرفت. ارتش دستور داد كه سربازان دفاع تحركی نداشته باشند، حتی به شهرها وارد نشوند، تا حسن‏نيّت خويش را نشان دهد. اما مي‏بينيد فوراً هنگامی كه دولت چنين فرمانی را صادر مي‏كند آنها در مدخل شهر بانه بيش از سي‏وپنج نفر از افسران و سربازان را به خاك و خون مي‏كشند، هنگامی كه سربازان به خود اجازه نمي‏دهند كه به سوی مردم و به سوی شهر تيراندازی كنند، آنها بي‏رحمانه عدة زيادی را قتل‏عام مي‏نمايند. همه‏روزه مي‏بينيد كه در سنندج و مريوان و سقز و بانه و بوكان و شهرهای ديگر عده‏ای را مي‏گيرند، به زندان مي‏اندازند، به محكمه مي‏كشند و اعدام مي‏كنند. اين است نمونه‏های تلخی كه اينان از اين مذاكرات سوء‏استفاده كرده‏اند و مي‏خواهند كه سيطره نظامی خود را بر مردم شهرها تحميل كنند. اما همانطور كه گفتم برنامه دولت اين است كه سيطره اسلحه از شهرهای كردستان برافتد، بايد مردم كرد قادر باشند كه آزادانه عقايد خويش را بيان كنند، و هيچ‏كس امنيت و سلامت آنها را به خطر نياندازد. و به شما اطمينان مي‏دهم آنجا كه دولت و ارتش و سپاه اراده كند و تصميم بگيرد هركجا و در هر شهری نيروی آنها را در مدت بسيار كمی متلاشی خواهد كرد، و دوباره درس گذشته را كه برای آنها عبرتی بود تكرار خواهد نمود. اما انقلاب ما مي‏خواهد رسالت اسلامی ما را ارائه دهد، و رسالت اسلامی ما با صلح، با محبت و با برادری آغشته است.همانطور كه مي‏دانيد انقلاب اسلامی ما بدون سلاح پيروز شد، بزرگترين ارتش‏های دنيا را بدون سلاح به زانو درآورد، رمز پيروزی انقلاب ما ايمان و فداكاری بود، به استقبال شهادت رفتن بود، و انقلاب ما مي‏خواهد اين رسالت مقدس را با همان اسلوب پياده كند. آنها هستند كه جنگ و خونريزی را بر ما تحميل مي‏كنند، همانطور كه گفتم اگر نيروهای انقلاب اراده كنند در هر لحظه قادر خواهند بود كه نيروی دشمن را متلاشی كنند، اما هدف دولت و برنامه ارتش جنگ و خونريزی نيست، مگر آنكه جنگ را دشمنان و توطئه‏گران بر ما تحميل كرده باشند.ولی به شما و به همة ملت ايران تأكيد مي‏كنم كه اگر تماميّت ارضی ما و استقلال كشور مادر خطر افتد، تا آخرين قطره خون خويش مي‏جنگيم و توطئه‏گران را يا نابود كرده و يا به خارج مرزها مي‏رانيم، و به شما اطمينان مي‏دهم كه هر لحظه كه زمان اقتضا كند چنين برنامه‏ای را پياده خواهيم كرد، همچنانكه برای يكبار عملاً به همه دنيا و همه توطئه‏گران نشان داديم كه انقلاب اسلامی ما چنين قدرتی را دارد.
 

 

 

نيايـش

خدايا به شكرانه اين پيروزی بزرگ{پيروزی انقلاب اسلامي} خوش دارم كه هديه‏ای تقديم كنم، اما چيزی جز جان ندارم.از بهترين جوانان، حيات و هستی خويش را تقديم كردند، عده‏ای اموال خود را، عده‏ای كار و مصالح و منافع خود را.من از شدت سرور مي‏سوزم، مي‏لرزم، شرم‏زده‏ام، و نمي‏دانم ترا چگونه شكر كنم مي‏خواهم همه‏چيز خود را بدهم مي‏خواهم خود را قربانی كنم، با كمال اخلاص آنچه دارم تقديمن مي‏كنم مالی ندارم، ملكی ندارم، درويشم، بي‏چيزم، فقط قلبی سوزان دارم كه آن را تقديم كرده‏ام و جانم ناچيزتر از آن است كه برای تقديم آن بخواهم منتّی بگذارم- جانم كه چيزی نيست.
خدای من آمده‏ام، با همه وجودم با قلبم و روحم، آمده‏ام كه خود را قربانی راه تو كنم، آمده‏ام تا همه حيات و هستی خود را به شكرانه اين پيروزی بزرگ تقديم تو كنم.
من چيزی از تو نمي‏خواهم، من سرباز گمنامم، من درويشی سر و پا برهنه‏ام، و هنگاميكه چشم از جهان فرو مي‏بندم مي‏خواهم هيچ‏چيز نداشته باشم، مي‏خواهم تلاشم فقط به خاطر خدا باشد، مي‏خواهم از هر شائبه خودخواهی و خودبينی به دور باشم، مي‏خواهم بسوزم تا راه را روشن كنم، مي‏خواهم رسالت بزرگ اسلامی تحقق بپذيرد، و اين تحقق بزرگترين پاداشی است كه مرا خوشحال مي‏كند، راستی كه چه پاداشی بزرگتر از پيروزی محمدي(ص)، از گسترش عدل و عدالت، از سيطره انسانيت، از نفوذ حق و عدالت بر همه انسان‏ها است. خدايا به ما رحمت كردی و بزرگترين پيروزي‏ها را نصيب ما نمودی. ضعيف بوديم، متشتّت بوديم، از دشمن مي‏ترسيديم، در مقابل ابرقدرت‏ها به خود مي‏لرزيديم، اما تو از خدای بزرگ، بزرگترين ارتش‏ها را همچون برق در برابر آفتاب تموز آب كردی، بزرگترين طاغوت‏ها را معجزه‏آسا بر زمين كشاندی، همه گره‏های لاينحل را باز كردی، همه مشكلات راساده نمودی و حق را بر باطل پيروز كردی.
ای خدای بزرگ، برای آنكه انسان‏های پاك را تشويق كنی و برای آنكه ايمان به غيب را عملاً نشان دهی، برای آنكه ارزش و قدرت روح را به همه جهانيان بنمايانی، معجزه‏ها كردی، و هر كجا كه دشمن قدم گذاشت، باطلاق كردی تا پايشان به گل فرو رفت، و هر قدمی كه بر برداشتيم با آنكه همه آنرا خطا مي‏پنداشتند تو پيروزی نصيب ما كردی، تو همه مغزها و حساب‏ها را از كار انداختی، و راهی مستقيم و سريع و روشن در برابر مردم ما باز كردی.
خدايا ما را از گرداب خودخواهی و از گردباد مصلحت‏طلبی و از طوفان‏های هوي‏وهوس نجات ده و به ما قدرت ايثار عطا كن و بگذار كه لذت ايثار همه وجود ما را سيراب كند.
پروردگارا، ما را به قدرت ايمان و فداكاری توانا گردان و آن چنان قلب و روح ما را تسخير كن كه فقط به تو توكل كنيم و در برابر هيچ‏كس به خاك نيافتيم.
پروردگارا قلب ما را از عشق بسوزان، لبريز كن تاسوزش گلوله را در كام ما شيرين گرداند.
پروردگارا آن‏چنان ما را از دنيا و مافي‏ها بي‏نياز كن كه در قربانگاه عشق تو همچون ابراهيم مشتاقانه حاضر شويم، تا اسماعيل وجود خود را در راه هدف مقدست قربانی كنيم.
پروردگارا همراه با عشق سوزان به ما صبر و تدبير ده تا ناملايمات طريق را با گشاده‏رويی تحمل كنيم، و عجله ما در راه شهادت باعث كدورت خاطری نگردد.
پروردگارا آنچنان ما را جذب كن كه جز تو به تو نيانديشيم و جز تو را نخواهيم، و جز تو به سوی كسی نرويم، و همه خودخواهي‏ها و خودبيني‏ها را در مذبحه بارگاه تو قربانی كنيم.
پروردگارا تو بما عنايت كردی و پاسداری از اين انقلاب مقدس را به عهده ما نهادی بما فرصت‏ده كه تا آخرين قطره خون خود از اين انقلاب مقدس پاسداری كنيم.
پروردگارا تو بر ملت رحمت كردی و چنين انقلاب مقدسی را بما ارزانی داشتی، تو ما را شايستة پاسبانی اين نعمت كن. پروردگارا تو پرچم پرافتخار اسلام را به دست ما به اهتزاز درآوردی، ما را هدايت كن كه علي‏وار اين رسالت مقدس را پياده كنيم و حسين‏صفت در راهش جان‏بازی نمائيم.
پروردگارا بما آگاهي‏ده تا فريب دغل‏بازان و منافقين و تفرقه‏اندازان را نخوريم و اخلاق اسلامی و صوق و اخلاص انقلابی و وحدت مكتبی خود را حفظ كنيم.
پروردگارا پرچم پرافتخار انقلاب اسلامی ايران را بر فرق جهان به اهتزاز درآور و محرومين و مستضعفين دنيا را از زير سيطره ظلم و ستم نجات بده.
پروردگارا ظلم و ستم را به دست توانای جان‏بازان راه حق برانداز، و ظهور امام عصر(عج) را نزديك گردان تا عدل و عدالت برای هميشه در جهان گسترده شود.
پروردگارا كشور ما را از گرداب اين توطئه‏ها نجات‏ده و دشمنان انقلاب ما را رسوا و نابود گردان.
پروردگارا رهبر عاليقدر ايران را سلامت بدار و به او عمر طولانی و سلامتی كامل ارزاني‏دار.
آمين.
والسلام عليكم و رحمه‏ا.. و بركاته
 

 

 

پيرامون خودمختاری در كردستان

بارها در جلسات متعددی، چنر نفر صحبت از خودمختاری و تعيين سرنوشت توسط خودشان مي‏كردند. به آنها گفتم كه اگر اين اكراد به ايران و به اسلام و به انقلاب ما معتقد باشند، نه فقط كردستان را بلكه همه ايران را به آنها مي‏سپريم. چرا كه بايد فقط روی كردستان تكيه كنند، آنها حق دارند و ما حاضريم كه همه وطن را در اختيار آنها قرار دهيم، تا سرنوشت همه ملت را معين كنند، و در اداره امور همه نقاط شريك باشند. ولی اگر عده‏ای وابسته وابسته به سياست‏های خارجی، ضدانقلاب، ضداسلام، ضدايران بخواهند حتی يك‏ذره امتياز بدست آورند بشدت مخالفت خواهيم كرد. موافقت و مخالفت ما براساس قوميت نيست بلكه براساس ايدئولوژی و اعتقاد افرادی است كه شعاری را مطرح مي‏كنند،‌ مگر چريك‏فدايي‏خلق در تهران هنگامی كه شعاری را مطرح مي‏كند، به علت اينكه فارسی است شعار او را مي‏پذيريم؟
حتی چريك‏فدايي‏خلق هم در تهران، كه فارس است، شعاری را مطرح مي‏كند ما نمي‏پذيريم و پذيرش و عدم پذيرش مربوط به كرد و ترك و فارس نيست، بلكه مربوط به اعتقاد آنها به انقلاب و رهبری و استقلال كشور و ايدئولوژی اسلامی است و چقدر منحرف و پرت‏اند كسانيكه فكر مي‏كنند مشكل ما در كردستان يا نقاط ديگر، مشكل قومی است!عصر ما، عصر قوميت نيست، بلكه عصر ايدئولوژی است و خط مكتبی ما اساساً به همه قوميت‏ها به يك ديده نگاه مي‏كند، ‌فرقی بين كرد و فارس و ترك قائل نيست، اما مسئله ايدئولوژی بشدت مطرح است، كسی كه ضداسلام و ضدانقلاب اسلامی است، و يا وابسته به كشورهای خارجی است به هيچ‏وجه نبايد آزادی داشته باشد، و نبايد به او اختياری داد، زيرا او دشمن اين ايدئولوژی و استقلال كشور است و هر نوع امتيازی برای او برخلاف مصلحت مردم و استقلال اين آب و خاك است،‌ چه فارس باشد، و چه كرد، چه ترك! امروز عده‏ای ضدانقلابی و ضداسلامی و ضدايران خود را تحت شعار قوميت و مظلوميت مخفی مي‏كنند تا اين شعارهای احساسی را با زيركی تمام وسيله‏ای برای اجرای برنامه‏های شوم و خطرناك خود نمايند، و مردم نبايد فريب آنها را بخورند.در چنين شرايطی، كه مسئله مرگ و زندگی مطرح است، مسئله انقلاب و آزادی ايران در مقابل طاغوت‏ها و ابرقدرت‏ها اساسی است، عده‏ای دايه مهربان‏تر از مادر برای مليّت كرد و حقوق از دست‏رفته كرد و ستم‏های ملی كه بر آنها رفته است داد سخن مي‏دهند و توطئه مي‏كنند و آتش برمي‏افروزند، بي‏رحمانه بر بدن مجروح انقلاب ايران دشنه مي‏زنند، و از اين بدن خسته و كوفته حقوق و امتيازات مي‏خواهند!اين بدن خسته و مجروح هنوز بر پای خود قادر به ايستادن نيست، آنها مي‏خواهند كه نتيجه فقر و ستم ملی قرن‏های گذشته را فوراً جبران كنند! مي‏بينيد كه استعمار خارجی با چه ضربات مهلكی بر پيكر انقلاب اسلامی ما مي‏تازد، در چنين هنگامی آنها هم دم از حقوق ملی و مسائلی مي‏زنند كه ايجاد شكّ و ترديد در اصالت خواستشان مي‏نمايد.انقلاب ايران، با جنگ همه طبقات، همه نيروها، كوچك و بزرگ، زن و مرد، بوجود آمده و پيروز شده است.هم‏اكنون نيز ابرقدرت‏ها در مقابل انقلاب ايران به شدت موضع‏گيری كرده‏اند و همه مردم ما، كارگر، صاحب كار، دهقان، ملاك، سرباز و پاسدار، زن و مرد، همه به خاطر نجات خود از طاغوت‏ها مبارزه مي‏كنند، حيات همه در خطر است، سرنوشت همه دستخوش گرداب‏هاست، و بكلی بي‏معنی است كه كسی انقلاب را بكوبد به بهانه‏های موهوم كه طبقاتی محروم شده‏اند و امتيازاتی كسب نكرده‏اند!تصور كنيد! چقدر جای تأسف است كه تئوري‏های موهوم سبب شود گروهی بيايد و انقلاب ايران را تكفير كند و رهبران آن را بكويد، همه افتخارات اين انقلاب معجزه‏آسا را زير پا بگذارد. تصور كنيد چقدر مسخره است كه چريك‏های فدايي‏خلق از اصفهان و شيراز و مشهد مي‏آيند و كردهای مسلمان محلی مريوان و پاوه را مي‏كشند، آنگاه شعار مي‏دهند كه بر مليّت كرد ستم شده است، و كرد بايد بجنبد و ستم فارس‏ها را… از ملت كرد كوتاه كند!تصور كنيد كه چقدر مسخره است كه كردهای مسلمان مريوان و پاوه حق حيات در كردستان ندارند و بايد كشته شوند ولی چريك‏های فدايي‏خلق از مشهد و شيراز و اصفهان و تهران دارای سلطه و قدرت در كردستانند!تصور كنيد كه صدام‏حسين، دست‏نشانده امپرياليسم و صهيونيسم مورد اعتماد و محبت آنها قرار بگيرد، و امام‏خمينی، رهبر پاك و فداكار و بي‏نظير تاريخ مورد اتهام و هجوم آنها قرار گيرد.
تصور كنيد! اگر نظريات مجهول و پوچ سبب شود كه گروهی بيايد و مشكلات كردستان را نتيجه جنگ طبقاتی بين فئودال‏ها و كشاورزها بداند و توطئه‏های امپرياليستی اسرائيل و عراق و ابرقدرت‏‏ها را نديده بگيرد! و سيل اسلحه و پولی را كه از عراق به سوی كردستان جاری است نبيند، آنگاه با سرسختی اصرار داشته باشد كه فلان و بهمان فئودال‏ها را مسلح كرده‏اند و جنگ كردستان را بوجود آورده‏اند!تصور كنيد! چقدر مسخره است، كه چريك فدايي‏خلق كه معتقد به اسلام و انقلاب نيست و امام‏خمينی را مي‏كوبد، بيايد و برای نظام اسلامی مصلحت‏انديشی كند و راه راست نشان دهد و انتظار داشته باشد كه ملت مسلمان ايران حرف‏های آنها را بپذيرند!تصور كنيد كه مزدوران عراقی در كردستان آزادانه بروند و بيايند، اما يك ايرانی برای ورود به منطقه احتياج به پاسپورت (اجازه عبور) داشته باشد! ارتش و پاسدار ايرانی نتواند داخل بشود! اما برای جاسوس‏های اسرائيل و عراق… آزاد باشد.اگر برای قوميت و آزادی كردها مي‏چنگيد چرا كردها را تهديد مي‏كنيد! چرا كردی را كه با دولت اسلامی هم‏آهنگی مي‏كند اعدام مي‏كنيد؟ اگر از پشتيبانی كرد برخوردار بوديد كه احتياج به ترور و اعدام بي‏گناهان كرد نداشتيد. شما مجرميد. شما جنايت‏كاريد كه با زور و ترور و اعدام مي‏خواهيد سيطره شيطانی يك حزب دست‏نشانده را بر مردم كرد تحميل كنيد. شما مردم را آزاد بگذاريد تا فرياد مرگ بر اجنبي‏پرستان را از حلقوم كرد بشنويد. شما سلطه اسلحه را برداريد تا ببينيد كه مردم مؤمن كرد چگونه با همه وجود خود از انقلاب اسلامی ايران دفاع خواهند كرد.
 

 

 

بسم‏الله الرحمن الرحيم

ملتی انقلاب كرده است، زنجيرهای 2500 ساله را از دست و پای خود پاره نموده است، عليه بزرگترين ابرقدرت‏ها قيام كرده و در كشاكش سخت‏ترين نبردهای تاريخ با مرگ دست و پنجه نرم مي‏كند.
اين انقلاب بزرگ و تاريخی را ابرمردی رهبری مي‏نمايد كه در تاريخ بي‏نظير است، ايمان و پاكی و تقوی و فداكاری و پايداری او را نظيری نيست، و اگر همه رهبران انقلابی دنيا را سرهم بگذارند از يك موی رهبر عاليقدر انقلاب ما كمتر است. اين انقلاب صورت گرفته است كه ريشه‏های استثمار و استبداد و استعمار را بسوزاند، عدالت اجتماعی را تأمين كند، فقر و جهل و ظلم و فساد را از بين ببرد، ستم‏ها و محروميت‏ها و ناراحتي‏ها و بي‏عدالتي‏ها را كه قرن‏ها بر اين كشور سيطره داشته است نابود كند.
ما انقلاب كرديم تا بعد از قرن‏ها ذلّت و خواری استقلاب واقعی خود را بدست آوريم. كشور عزيز ما ايران زير سيطره اجانب قرار داشت، امريكا و اسرائيل سرنوشت مردم ما را بدست داشتند. يك عده از زالوهای اجتماع خون مردم محروم و مستضعف ما را مي‏مكيدند. آزادگان و ا حرار در زندان‏ها و سياه‏چال‏ها شكنجه مي‏شدند و شريف‏ترين آنها به چوبه دار آويخته مي‏شدند، اشرار و بي‏مايگان حكومت مي‏كردند، زور و ديكتاتوری همه نفس‏ها را خفه كرده بود، همه قلم‏ها را شكسته بود، همه ساق‏ها را قلم كرده بود.
ثروت‏ها را به يغما مي‏بردند، منابع ما را غارت مي‏كرند، فرهنگ ملی ما را، اخلاق ما را، دين ما را مي‏كوبيدند تا معيارها و اخلاق فاسد و فرهنگ استعماری را جايگزين كنند.
مي‏خواستند ملتی برده و اسير بوجود آورند كه حتی نفس كشيدنش تحت ارادة استعمارگران باشد، آنچنان اقتصاد ما را به سقوط كشانده بودند، زراعت ما را نابود و صنعت ما را تباه كرده بودند كه اين ملت بدون پول نفت يك روز هم نتواند دوام بياورد.
ارتش چماقی در دست ديكتاتوری بود كه بخاطر حفظ مصلح استعمارگران ملت ما را بكويد نفس‏ها را خفه كند.
اما ملت ما به رهبری مرجع عاليقدر حضرت امام‏خمينی قيام كرد، سال‏ها مبارزه كرد، ده‏ها هزار كشته داد، تا بالاخره طاغوت را به زير كشيد، نظام ديكتاتوری را واژگون كرد، دست‏قدرت‏های خارجی را قطع نمود، مجرمين را به محاكمه كشيد، و قاتلين را مجازات كرد، اشرار را براند، زندانيان را آزاد كرد، و سرنوشت ملت ايران را پس از قرن‏ها بدست مردم داد، آنچنان آزادی برقرار كرد كه در هيچ كشوری و هيچ زمانی نظيرش ديده نشده بود.
اما استعمارگران به هيچ‏وجه حاضر نبودند كه از اين كشور زرخيز بگذرند، ابرقدرت‏ها نمي‏توانستند كه آزادی و استقلال ايران را تحمل كنند، آزادی ايران همچون نسيم جان‏بخشی به كشورهای مجاور كه دربند ديكتاتوری بسر مي‏بردند گسترش مي‏يافت و مردم محروم و دربند اين كشورها بخاطر كسب آزادی و استقلال خود قيام مي‏كردند و منافع استعمارگران به خطر مي‏افتد، ابرقدرت‏ها دست به توطئه زده و عوامل داخلی خود را از چپی و راستی، ساواك و صهونيستی بكار گرفتند.
توطئه‏ شروع شد، گنبد قابوس و كردستان و خوزستان را به آتش كشيدند، سنندج، مهاباد و نقده را ميدان تاخت و تاز خويش ساختند.
احزاب چپی از فقر و محروميت مردم كرد سوء‏استفاده كرده آنها را تحريك كردند و به نفع استعمار و عليه انقلاب ايران دست به توطئه زدند. با شعارهای دلچسب، خيال‏بافي‏های گزاف، نويدهای ايده‏آلی وعده‏های دروغ دست بكار شدند تا مردم ساده و جاهل را تحريك كنند و عليه حكومت اسلامی ايران به جنگ بكشانند.
چه تهمت‏ها، چه دروغ‏ها، چه شعبده‏بازي‏ها، چه جنايت‏ها و چه خيانت‏ها كه از اين بي‏وطنان بي‏دين عليه ايران و اسلام بوقوع پيوست.
اين نوكران اجنبی، اين وطن‏فروشان بي‏مايه، اين جانيان كافر و بي‏دين با پول و اسلحه استعمارگران خارجی، و به دستياری صهونيست‏ها علناً عليه انقلاب قدس ايران قيام كردند، علناً رهبر انقلاب ايران را زير طوفان تهمت و ناسزا گرفتند، با كمال بي‏وجدانی و بي‏شرمی مردم بي‏گناه را بخاك و خون كشيدند و روی سياست‏بازان كثيف معاويه‏ای را سفيد كردند.
اينان سنگ ستم‏ديدگان و محرومين را به سينه مي‏زنند، عليه استثمار و استعمار شعار مي‏دهند و خواستار جنگ مسلحانه برای انقلاب مي‏شوند.
ولی بجای آنكه با رهبر هم‏آهنگ شوند و قوای خود را عليه ابرقدرت‏ها بكار اندازند، و از انقلاب معجزه‏آسای خود دفاع كنند، در عوض تيشه برداشته ريشه انقلاب خود را مي‏زنند، اسلحه بدست مي‏گيرند با ارتش و ژاندارمری و شهربانی كه بازوی اجرايی دولت هستند، مي‏جنگند و همان كاری را مي‏كنند كه امپرياليسم برای پياده كردن آن بايد ميلياردها دلار پول خرج كند و جوانان خود را به كشتن بدهد، ولی اين مدعيان به اصطلاح رهبری همه همّ و غمّ خود را برای كوبيدن دولت و انقلاب، در جهت پيروزی امپرياليسم و صهيونيسم بكار مي‏برند و انتقاد مي‏كنند كه دولت برای آنها كار نكرده است.
از روز پيروزی انقلاب، اسلحه بدست گرفته و عليه دولت جنگيده‏اند، و همه وقت و انرژی دولت را صرف درگيري‏ها و كشمكش‏ها كرده‏اند و امنيت را بهم زده‏اند كه امكانی برای نوسازي‏های عمرانی و اقتصادی نماند، آنگاه شعار مي‏دهند كه دولت هيچ‏كاری نكرده است! آخر دولت چگونه مي‏توانست از روز اول پيروزی انقلاب معجزه خلق كند و مشكلات اجتماعی و اقتصادی را در يك شب حل نمايد؟ در حالتی كه امنيت نيست و همه جوانان جهاد سازندگی و عمرانی گرفتار احزاب شده‏اند، شكنجه ديده‏اند، يا كشته شده‏اند، چگونه حزب دمكرات انتظار كارهای عمرانی را داشته است؟
چه انتظار بي‏جايي! چه بهانه بي‏شرمانه‏اي! چه دستازيز مسخره‏اي!
اكنون كه به يُمن پيروزی انقلاب به رهبری امام آزادی بوجود آمده، آنچنان آزادی كه حتی توطئه‏گران فرصت‏طلب و سوء‏استفاده جو مسلحانه عليه دولت قيام كنند، اكنون كه به بركت وجود امام طاغوت سرنگون شده، اكنون كه به پاس فداكاری بي‏نظير و ايمان كوه‏آسای ملت ابرقدرت‏ها به زانو درآمده‏اند، چگونه عده‏ای بخود اجازه مي‏دهند كه انقلاب را به بهانه عدم انجام كارهای عمرانی و حقوق محلی درهم بكويند؟ عده‏ای انقلابي‏نما كه خودشان عليه رژيم شاه همكاری مي‏كردند و انقلابی را مي‏كوبند كه به بركت امام‏خمينی و به فداكاری بي‏نظير ملت و سكوت و سكون اين آقايان حاصل شده است. اگر امام‏خمينی و انقلاب اسلامی خدای ناكرده سقوط كنند، اينها و هيچ‏كس ديگر قادر به بمارزه عليه استعمار نخواهند بود و تا سال‏های سال ايران به قبرستانی تبديل خواهد شد كه در هيچ دوره‏ای نظير نداشته است.
به اين آقايان بگوئيد به چه حقی به خود اجازه مي‏دهند كه به بزرگترين معجزه تاريخ ضربه بزنيد؟ حقوق ملتی فداكار را كه هفتاد هزار شهيد داده است نابود كنيد؟
شما شهرها را به خرابی مي‏كشيد، مردم بي‏گناه را به كشتن مي‎‏دهيد. هنگامی كه اسلحه بدست مي‏گيريد و شهرها را به آتش مي‏كشيد بي‏گناهان را مي‏كشيد، جلوی ارتش را سد مي‏كنيد، سربازان را مي‏كشيد، و فرياد مبارزه مسلحانه مي‏زنيد، بايد انتظار داشته باشيد كه دولت مركزی نيز روزی برای جلوگيری از تاخت و تاز مسلحين وارد معركه شود. آنجا خانه‏ها خراب خواهد شد، مردمی بي‏پناه كشته خواهند شد، و شما مي‏رويد تا كردستان را به خاك و خون بكشيد و اين جنايتی بزرگ است و بزرگترين ضرر آن به مردم كردستان خواهد رسيد و مسئوليت اين جنايت به عهده شماست.
آيا ملت چه مي‏گويد؟ آيا ملت ايران موافق اعمال خرابكارانه شماست؟ آيا اكثريت مردم به جنگ‏های مسلحانه شما و خونريزي‏ها و قتل و غارت‏های شما و جنايت‏ها و عدم امنيت راضی هستند؟ چگونه عليه اراده ملتی بزرگ دست به جنگ مسلحانه مي‏زنيد؟
مي‏گوئيد مردم كردستان همه با شما موافقند! در اين صورت چه احتياجی به جنگ مسلحانه داشتيد؟ اگر اكثريت مردم با شما همراه بودند، دليلی وجود نداشت كه افكار سياسی خود را به قدرت سلاح بر مردم تحميل كنيد.
هميشه و در همه جای دنيا، هنگامی كه قدرتی در برابر انقلابيون سد راه مي‏شود انقلابيون اجباراً دست به اسلحه مي‏برند، در حاليكه حزب دمكرات و همكارانشان هنگامی دست به اسلحه بردند كه اصلاً دولتی و ارتشی و قدرتی در برابر آنها وجود نداشت، لذا دست به اسلحه بردند تا مردم منطقه را به زور اسلحه زير سلطه خويش بگيرند و مخالفين خود را نابود كنند.
چه حنايتكارند كسانی كه از همان روزهای اول پيروزی انقلاب بدون حضور دولت و بدون وجود ارتش، دست به اسلحه بردند و عليه دولت، انقلاب و مردم جنگيدند، خونريزی به راه انداختند، بي‏گناهان را كشتند، راه‏ها را مسلحانه بستند، مخالفين خود را تصفيه كردند و با قدرت اسلحه سلطه سياسی و نظامی و حزبی خود را بر مردم تحميل كردند.
چه جنايت‏كارند كسانی كه، پس از 2500 سال كه برای اولين‏بار طاغوت سرنگون شده و ايران ابرقدرت‏ها را به زانو درآورده، همچنان برنامه امپرياليسم را عليه اقلاب و به نفع دشمن پياده مي‏كنند.
چقدر بي‏شرمی است كه توطئه‏گران و آدم‏كشان و جنايتكاران در روز روشن و به صراحت اسلحه بدست گرفتند و به مدت شش ماه بي‏گناهان را كشتند و از ضعف دولت و ارتش سوء‏استفاده كردند و سلطه نظامی و سياسی و ايدئولوژيك خود را بر مردم تحميل كردند، ولی با تمام اين جنايت‏ها و خيانت‏ها مي‏آيند و ارتش را و دولت اسلامی را متهم به قتل عام و تخريب مي‏كنند و بي‏مهابا تهمت فاشيست و تروريست نوكر امپرياليسم مي‏زنند.
كسانی كه جز تخريب، جز قتل، جز كارشكنی، جز جنايت، جز توطئه عليه اسلام و انقلاب كاری نكرده‏اند و نمي‏كنند به كسانی تهمت مي‏زنند كه همه وجودشان و حتی مرگ و حياتشان وقف راه انقلاب و ملت ايران است.
چقدر بي‏شرمی مي‏خواهد كه بازيچه‏های امپرياليسم و صهيونيسم مي‏آيند و دولت اسلامی و رهبر انقلاب و انقلابيون راستين را نوكر امپرياليسم و صهيونيسم مي‏خوانند!
چه احمقی است كه نفهمد و نداند و نبيند كه نظام فعلی انقلابی ايران، با تمام نقص‏ها و مشكلاتش، بزرگترين دشمن سرسخت امپرياليسم امريكا و صهيونيسم است و مبارزه سختی را عليه آنها شروع كرده است كه پدر جد اين رفقا هم در مخشان نمي‏گنجيد، و تا دنيا دنياست كسی به اين شدت و به اين عمق با امريكا و صهيونسم مبارزه نخواهد كرد.
آنگاه جوجه‏های چشم و گوش بسته امپرياليسم روسيه و چين، كه خود با امريكا و صهونيسم زد و بند مي‏كنند، چقدر پرت‏اند كه ماهيت خود را كه نوكری امپيراليسم است فراموش مي‏كنند و به كسانی تهمت مي‏زنند كه جز در مقابل خدای لايزال در برابر هيچ قدرتی،‌چه شرقی و چه غربی چه طاغوتی تسليم نخواهند شد.
به كسانی تهمت مي‏زنند كه وجودشان، مرگ و حياتشان وقف راه انقلاب و ملت است.
چقدر بي‏انصافی است، كسانی كه در زمان طاغوت سكوت كرده بودند، يكباره در زمان انقلاب قد علم مي‏كنند و شعارهای تند اخلاقی مي‏دهند! به قيمت خون مردم و با فدا كردن سرنوشت ملت و انقلاب مي‏خواهند آرزوهای موهوم خود را پياده كنند.
اينان ننگ تاريخ و لغت ابدی ملت را برای خود تثبيت مي‏كنند.
در زمان نهضت ملی شدن صنعت‏نفت چنين كردند، از چپ و راست نهضت را كوبيدند و طاغوت رابازگزداندند. دوباره مي‏خواهند تاريخ تكرار شود، اما با مقياسی وسيع‏تر و عظيم‏تر كه به وسعت جهان و به درازای ابديت است.
ايكاش كه عبرت دردانگيز تاريخ همه ما را هوشيار و فريب‏خوردگان را بيدار كند.
اينان تحت شعارهای تند عده‏ای جاهل را فريب مي‏دهند و در راه منافع صهيونيسم و استعمار آنها را بكار مي‏اندازد، جوانانی پرشور و فعال كه قلبشان بخاطر آزادی و استقلال ميهن مي‏طپد، در حاليكه متأسفانه در راه ضدانقلاب قدم برمي‏دارند.
عجبا! ملتی كه بعد از 2500 سال، خود را از لجنزار اسارت و ذلت آزاد كرده است و به قدرت ايمان و شهادت، طاغوت رابه زير كشيده و مي‏خواهد قد خميده خود را راست كند، ملتی كوچك كه با قدرت ايمان و شهادت عليه طاغوت‏ها و ابرقدرت‏ها قيام كرده است و در گردابی از خون، كشتی سرنوشت او در تلاطم معركه‏های سخت با مرگ و زندگی دست و پنجه نرم مي‏كند، از بدن نحيف و مجروح اين ملت خون مي‏چكد، ضربات سخت و مهلك دشمنان هر لحظه بر بدن او فرود مي‏آيد، كوهی از مسئوليت بر پشت اين مجروح سنگينی مي‏كند و اين مجروح بايد از سنگلاخی سخت بگذرد كه در پرتگاه‏های مهلك در خطر سقوط قرار گرفته است، آنگاه عده‏ای از مفسدين و منافقين و ضدانقلابي‏های وابسته، بر جراحات اين بدن ضعيف نمك مي‏پاشند، و با شعارهای ظاهراً انقلابی باعث تضعيف روحيه اين ملت مي‏شوند و با تمام قوا مي‏كوشند كه اين بدن خسته و مجروح را به سقوط بكشانند تا لاشخورهای استعمار او را تكه‏تكه كنند.
كسانيكه در مقابل ملت سنگر مي‏بندند، عليه ملت و ارادة ملت مي‏جنگند و با اين همه خود طرفدار خلق‏ها مي‏نامند! چه بي‏شرمي! چه دروغ بزرگي!
آيا نوكران استعمار، مخالفين انقلاب اسلامی ايران انتظار دارند كه ما حكومت محلی و يا خود مختاری بوجود آوريم و بدست آنها بدهيم؟
شما مسلمانی بياوريد كه به انقلاب اسلامی و استقلال ايران معتقد باشد،‌ ما همه ايران را بدست او مي‏سپريم، از كردستان باشد يا خوزستان يا بلوچستان يا هر نقطه از اقصی نقاط ايران. اما اگر يك دشمن انقلاب، غربی يا شرقی، بيايد و حتی يك ذره امتياز بخواهد،‌ ما به هيچ‏وجه موافقت نخواهيم كرد.
مسئله ما مسئله ايدئولوژی است، نه قوميت و نه مليت. هر كس كه دارای ايدئولوژی اسلامی انقلابی باشد، كرد باشد يا ترك يا بلوچ يا عرب زبان همه برابرند و برادرند و با هم متحد و همكاری مي‏كنند. اما حتی در كردستان، مي‏بينيد كه يك كرد كمونيست با يك كرد مسلمان در كنار هم جمع نمي‏آيند و عليه هم مي‏جنگند، درحاليكه يك چريك فدايی تهرانی با يك چريك فدايی كرد متحدند و آنجا مسئله مليت يا قوميت بين آنها مطرح نيست، بنابراين چرا بين مسلمان‏های كرد و تهرانی اختلاف مطرح باشد؟
ما آمده‏ايم كه مسلمان‏های دنيا را متحد كنيم، محرومين و مستضعفين دنيا را كمك كنيم و چگونه ممكن است كه مسلمان‏های نقاط مختلف كشور خودمان متحد نشوند؟ چگونه ممكن است كه محرومين و مستضعفين كشور خودمان را كمك نكنيم؟ بايد بكنيم و قادريم و خواهيم كرد، انشاالله.
مي‏گويند فئودال‏ها را مسلح كرده‏ايم!
اولاً حزب دمكرات است كه سنارمآمدی كثيف و قاچاقچی دزد و فاسد را كمك مي‏كند، او را جزء كادر رهبری حزب قرار مي‏دهد و بدست او دهقانان بي‏گناه را مي‏كشد، با قدرت اسلحه و ترور مال مردم را مي‏خورد و مي‏دزدد، و حتی خود قاسملو و خانواده‏اش بزرگترين فئودال‏های منطقه‏اند كه خون مردم را به شيشه مي‏كنند.
ثانياً خونريزی در كردستان نتيجه كشمكش بين فلاح و ملاك نيست. عده‏ای از احزاب مي‏خواهند حقايق را منحرف كنند و مردم را با بعضی از نتايج جانبی مشغول بدارند تا مردم از حقايق اصولی و اساسی غافل بمانند.
اختلافات كردستان نتيجه توطئه‏های امپرياليستی است كه ابرقدرت‏ها با همه نيروی خود برای كوبيدن رژيم اسلامی دست بكار شده‏اند و اگر كسی بخواهد اين توطئه‏ها را نتيجه جنگ‏‏های طبقاتی داخلی، بين ملاك و فلاح بداند مسلماً حقايق اساسی و خطرناكی را ناديده گرفته و منحرف شده و خود را گول زده است.
اين رفقا مي‏آيند مدلی طبقاتی از جامعه مي‏سازند و بعد مي‏خواهند همه مشكلات و رويدادهای اجتماعی را در همان قالب طبقاتی ماركسيستی پياده كنند، و چه بسا واقعيت‏های عينی جامعه كه در قالب طبقاتی آنها نمي‏گنجد. ولی آنها واقعيت‏ها را انكار مي‏كنند و ساخته‏های موهوم ذهنی خود را جايگزين آن مي‏نمايند تا با نظريات طبقاتی آنها مطابقت كند! و چقدر جای تأسف است كه اين روش غيرعلمی و غيرمنطقی سبب مي‏شود كه حتی بزرگترين واقعيت تاريخ يعنی انقلاب ايران را مورد شك و ترديد قرار دهند و به نتايجی برسند كه كاملاً مسخره است.
انقلابی در ايران به رهبری امام‏خمينی صورت گرفته است كه همه ملت با جان و دل او را مي‏پذيرند و دنيا هم او را بزرگترين انقلابی مي‏شمرد. اين انقلاب مقدس طاغوت را به زير كشيد، نظام را واژگون كرد، ابرقدرت‏ها را به زانو كشيد، ملت ما را از يك نظام استبدادی 2500 ساله آزاد كرد.
اما استعمارگران و ابرقدرت‏ها و دست‏نشاندگان آنها كه منافع و مصالح خود را از دست داده‏اند، از همان شروع انقلاب به شدت فعاليت مي‏كنند و دنيا را با تبليغات شوم خود عليه انقلاب ما پر كرده‏اند و با پول و اسلحه در همه نقاط كشور آشوب به پا مي‏كنند و در داخل ارتش و ادارات و مؤسسات توطئه مي‏آفرينند تا انقلاب اسلامی ما را به خيال باطل خود به سقوط بكشانند.
ما بايد راه خود را روشن كنيم، خط خود را معين كنيم، موضع خود را صريحاً بيان كنيم كه خط رهبر انقلابی ايران را مي‏پيمائيم يا در خط استعمارگران و ابرقدرت‏ها و دست‏نشاندگان آنها هستيم. اگر با انقلاب به جنگ و ستيز برخيزيم بدون شك به دشمنان انقلاب، به ابرقدرت‏ها پيوسته‏ايم و در جهت نابودی اين انقلاب مقدس گام نهاده‏ايم، هرچند كه شعارهای انقلابی بدهيم و خود را نيز انقلابی بدانيم. آيا اين مدعيان انقلاب خود قادرند كه به شعارهای ظاهر فريب خود جامه عمل بپوشانند درحاليكه پس از ده‏ها سال هنوز اربابانشان نتوانسته‏اند.بايد ديد آيا چريك‏های فدايی خلق يا هم‏رديف‏های آنها به آنچه مي‏گويند و شعار مي‏دهند راضی هستند؟
آيا آمده‏اند كه زمين را بين كشاورزان تقسيم كنند؟ آمده‏اند كه عدالت اجتماعی را پياده نمايند؟ آمده‏اند كه آزادی و دموكراسی به مردم بدهند؟ و اصولاً قادرند كه چنين كنند؟
ابداً چنين نيست… اگر دولت همه اين كارها را حتی بيشتر انجام دهد بازهم آنها مخالفت خواهند كرد، فقط راه ديگری و شعار ديگری انتخاب مي‏كنند.
اين شعارها برای آنها وسيله است كه دولت را بكوبند و اگر خودشان به قدرت برسند به هيچ‏وجه اين شعارها را پياده نخواهند كرد…. آنها با نظام اسلامی اختلاف اساسی و ايدئولوژيك دارند و معتقدند كه بايد نظام فعلی سرنگون شود و نظامی كمونيستی جايگزين گردد و تا آن روز به مخالفت و دشمنی خود عليه نظام ادامه خواهد داد و از هيچ توطئه‏ای فروگذار نخواهند كرد. چقدر ساده و جاهلند كسانی كه مجذوب اين شعارهای پر زرق و برق مي‏شوند و ماهيت آنها را و هدف نهايی و اساسی آنها را نديده مي‏گيرند، آنها مي‏خواهند كه ماهيت ضدانقلابی و ضداسلامی خود را زير سايه شعارهای زيبا و تند بپوشانند و مردم را از راه اين شعارها بفريبند و به خود جذب كنند، ‌ولی ما بايد ماهيت آنها را برای مردم فاش كنيم تا حقيقت تلخ وجودی آنها را حس و لمس كنند و تحت تأثير شعارهای زودگذر واقع نشوند.

 

 

بسم ‏الله الرحمن الرحيم

كردستان، نامی آشنا كه حوادث بي‏شماری را در طول تاريخ به دوش مي‏كشد، و زخمی كه بدست اربابان خارجی و نوكران پليشان مدت‏هاست بر پيكره اجتماع ما نشسته است و هر آنگاه كه استعمارگران نيازی به ايجاد فشار احساس كنند اين اهرم فشار را به حركت آورده تا به نيّات پليد خود دست يابند.
هم‏زمان با پيروزی انقلاب اسلامی ايران به رهبری ابرمردی سازش‏ناپذير از تبار حسينيان و بايمردی ملتی زجر كشيده و به پا خاسته ماجراهای كردستان آغاز شد، تا انقلاب نوپای ما را درگير مسائل و جنگ‏های داخلی نموده و از درون متلاشی سازند. حوادث كردستان بر اين پايه، يكی از بزرگترين مشكلات داخلی ما بود و بعضی اوقات آن چنان حسّاس كه سرنوشت انقلاب اسلامی ما به آن بستگی داشت و بدون شك «قضيه پاوه» حادثه‏ای بس مهم در تاريخ اين تحولات و شهيد دكتر مصطفی چمران قهرمان اين حادثه، مقامی والا در زنجير شخصيت‏های بارز تاريخ اسلامی و رهروان پاك حسينی است.
حادثه پاوه اهميّت خاصّی را داراست كه مهمترين آن فرمان تاريخی امام و يأس دشمنان از سقوط انقلاب اسلامی در آن زمان است و اين حادثه تاكنون كمتر مورد تجزيه و تحليل دقيق واقع شده است و شايد علت آن باشد كه شاهدان عينی و آگاهان بصير، با بشهادت رسيده‏اند و يا شديداً گرفتار مقابله و دست و پنجه نرم كردن با ديگر حوادثی بوده‏اند كه باز توسط استعمارگران بوجود آمده است. همچنانكه خود شهيد دكتر چمران عموماً فرصتی نمي‏يافت تا بتواند اين وقايع را گوياتر از هر كس ديگری به رشته تحرير درآورد و بخصوص پاسخی به آن همه هجوم‏ها، تهمت‏ها و دروغ‏های بي‏شرمانه مغرضين و دشمنان انقلاب اسلامی باشد.
ولی شهيد دكتر چمران تصميم گرفته بود كه اين وقايع را تاريخ‏گونه بنگارد و براساس اين تصميم مدارك و نوشته‏های خود را جمع‏آوری و بخشی از حوادث پاوه را از ابتدای ماجرای كردستان به نگارش آورد ولی جنگ تحميلی عراق و شهادتش، فرصت پايان بخشيدن آن را نداد و هم‏چنان نيمه‏تمام باقی ماند.
گرچه هم‏اكنون چهره واقعی ضدانقلابيون و همه كسانيكه به ايثارگري‏ها و فداكاري‏ها و جانبازي‏ها و قهرماني‏های اين عارف و عالم رزمندة شهادت طلب مي‏تاختند شناخته شده است و امت مسلمان ما بخوبی آنان را، و شايد نه كاملاً خوب شهيد دكتر چمران را شناخته‏اند، ولی آنچنان ميزان اين اتّهامات مغرضان دروغ‏پرداز بالا بوده و آنقدر آن شهيد بزرگوار تشنه خدمت و ايثار و بي‏توجه به سم‏پاشي‏های دشمنان، مظلوم، كه انتشار همان مقدار نوشته‏های نيمه‏تمام هم ضرورت خاصی را پيدا مي‏كند، تا همه رزمندگان و تشنگان حق و حقيقت جرعه‏ای از اين واقعيت‏ها بياشامند و اندكی مسائل و توطئه‏ها را دريابند و خود را برای مبارزه آگاهانه‏تر بر عليه اين مستكبران و مزدوران دون همّتشان آماده سازند و برادران كرد مؤمن ما نيز به عمق خواسته‏‏ها و خيانت‏ها و جنايت‏های دشمنان انقلاب اسلامی ما واقف‏تر گردند.
اين كتاب از سه‏گونه دست‏نوشته و سخنرانی تشكيل يافته است، قسمت اعظم و مهم آن همان دست‏نوشته اصلی پيرامون حوادث پاوه است كه خود او به رشته تحرير درآورده ولی متأسفانه فرصت اتمام آن را نيافته است و در اواسط آخرين صفحه دست‏نوشته، نيمه‏تمام باقی مانده است. {ابتدا سرفصل «شروع حركت انقلابي» صفحه91} اين فصل را خود آن شهيد «پاوه، فرمان تاريخی امام و سرآغاز نجات كردستان» نام‏گذاری نموده و حتی مطالعه‏ای مقدماتی برای پشت جلد آن نيز نموده كه در ابتدای كتاب گراور شده است. در اين فصل تحليلی جالب از آغاز حوادث كردستان براساس طرز تفكر مادي‏گرانه استعمارگران و حركت و فرمان انقلابی امام‏خمينی، رهبر انقلاب اسلامی در جهت خنثي‏سازی آن ارائه داده شده است و بخصوص تأكيد او به اهميت فرمان تاريخی امام مسئله‏ای اساسی است.
نوع دوم، قسمت‏هايی است كه از سخنراني‏های شهيد دكتر چمران در زمان‏ها و مكان‏‎های مختلف پيرامون مسئله كردستان استخراج شده و ارتباط تاريخی خود را بر حسب اتفاق هر حادثه حفظ مي‏كند و عموماً در ابتدا يا پايان هر سرفصل به تاريخ ايراد آن سخنرانی در پاورقی اشاره شده است.
نوع سوم، مطالبی است كه از دست‏نوشتارهای پراكنده و گوناگون آن شهيد در طی اين مدت در ارتباط با مسئله كردستان استفاده شده و قسمت عمده پيش‏گفتار و چند سرفصل از متن كتاب از اين رديف است كه آن هم عموماً تذكر داده شده است.
همانگونه كه در كتاب «لبنان» اشاره شده است چون قسمت عمده اين مجموعه نيز بعنوان كتاب و برای چاپ و انتشار نگارش نيافته، ممكن است در انسجام و ارتباط و كتابت نقائصی يافت شود كه مطمئناً بخاطر ضعف گردآورنده و تقيّد به حفظ امانت و مشكل بودن اين جمع‏آوری و حفظ ارتباط مي‏باشد و نه نارسائی در بيان يا قلم شهيد دكتر چمران كه اگر فرصت مي‏يافت و خود اين مجموعه گردآوری شده را مي‏نگاشت مسلماً اثری نفيس و ارزنده‏تر مي‏بود.
به دليل آنكه مطالب گردآوری شده است و از ابتدا منسجم و مرتب نبوده است، گاهی اوقات در متن كتاب نياز به شرحی بوده كه اگر در پاروقی مي‏آمد باعث از هم گسستن رشته كلام مي‏شد، بنابراين داخل {كروشه} و با حروف ريز نوشته شده و اين توضيحات نيز از گردآورنده است.
به اميد آنكه اين پنجمين اثری كه از شهيد دكتر چمران توسط «بنياد شهيد چمران» انتشار مي‏يابد قدمی كوچك در ارائه حقايقی نه چندان آشكار از وقايع پاوه و كردستان و خدمتی به انقلاب اسلامی در بيداری و آگاه‏سازی امت مسلمان، رزمندگان شجاع و برادران كُردمان باشد و به خشنودی امام مهدی، حضرت حجه‏ابن‏الحسن‏العسكري(عج) و نائب او امام خمينی رهبر بزرگوار مستضعفين و شادی روح آن شهيد گرانقدر بيانجامد.

مهدی چمران