اوصاف شيعيان


1

نگاهي به ويژگي هاي پيروان اهل بيت (ع) در روايات

2

رواياتي از امام صادق (ع)

پيروان ما پرهيزگار و در پرستش پروردگار كوشا، باوفا، امانت دار و كنارگير از دنيايند. پنجاه و يك ركعت نماز در روز و شب به جاي مي آورند و شبها را بيدار و روزها را روزه دارند. زكات دارايي خود را مي دهند و حج خانه خدا مي كنند و از هر ناشايستي دوري مي نمايند.

دروغ مي گويد آن كه گمان دارد از پيروان ماست و به جز ما تمسك مي جويد.

كسي كه به درستي و از بن دندان «لا اله الا الله» گويد، به بهشت داخل مي گردد و هنگامي كه «لا اله الا الله» را درست و از ته دل گفته كه با گفتن او ديگر گرد حرام نگردد.

پيروان علي (ع) مهربان و دانشمند و داراي گذشت اند. به ترك زيادي دنيا شناخته مي شوند. پس در كتارهاي خود پرهيزگاري و كوشش در مجاهده با نفس را پيش گيرند.

پيروان ما كساني هستند كه صدايشان كوتاه است و از گوششان نمي گذرد و كينه آنها از دستهايشان رد نمي گردد او به ديگري برخورد نمي كند

كار خود را بر ديگران بار نمي كنند.. پيروان ما در زندگي سبك بال هستند. آنها در دارايي شان براي ديگران حقي معلوم كرده اند و با يكديگر انس مي گيرند.


3

مهر پيامبر (ص)

ابوالحسن (ع) مي فرمايد: آن كه با پيروان ما ستيزه كند، با ما ستيزه كرده و هر كه با آنان مهر ورزد با ما مهر ورزيده است، چون آنان از خميره ما آفريده شده اند. كسي كه آنها را دوست داشته باشد، از ماست و كسي كه دشمن ايشان باشد، از ما نيست.

پيروان ما به روشنايي ما نمي نگرند و در رحمت ما مي گردند و با بخشش ما رستگارند.

اگر يكي از پيروان ما رنجور شود، ما هم به ناخوشي او رنجور مي شويم و چون اندوهناك گردد ما هم اندوهناك مي گرديم و به سرور او ما هم مسرور مي شويم. اگر يكي از آنان وامي از خود به جا گذارد دادن آن وام بر ماست و چون داراي از او باقي بماند از تبار اوست.

پيروان ما نمازگزارانند و حج خانه خدا كنند. روزه هاي ماه مبارك رمضان را مي گيرند و خاندان پيغمبر خويش را مهر ورزند و از دشمنانشان بيزاري جويند.

اينان پرهيزگارند و به آيين خود باور دارند.


4

امينان امت

امام باقر (ع) مي فرمايد: آيا كسي تنها به اين كه بگويد كه خاندان پيغمبر رادوست دارم، دلخوش بوده و خود را از پيروان ما مي پندارند؟ به خدا سوگند پيروان ما كساني هستند كه از خدا بترسند و فرمانبري او را پيشه خود قرار دهند. آنان به فروتني و ترس از خداوند و امانت داري و زيادي ياد خدا كردن و روزه و نماز به جاي آوردن و نيكي به پدر و مادر كردن و رسيدگي به همسايگان درويش، وام داران و يتيمان نمودن و راستگويي، خواندن قرآن و زبان از عيوب مردم بازداشتن شناخته مي شوند. اينان امينان ملت خود هستند. آيا براي مرد همين بس است كه بگويد: علي (ع) را دوست دارم و نزديكي به او را مي جويم! اگر او بگويد: پيغمبر خدا (ص) را كه از علي (ع) والا مقام تر است، دوست دارم و روش زندگاني او را سرمشق خود قرار ندهد و كارهاي او را پيروي ننمايد، اين دوستي هيچ بهره براي او نخواهد داشت. از خدا بپرهيزيد و آنچه را كه خدا فرمان داده به كار بنديد.

بين خداوند و آفريدگانش خويشي نيست. دوست دارترين و پر ارج ترين مردم به نزد پروردگار، پرهيزگارترين آنهاست. همان كسي كه از كارهاي پيشوايان دين پيروي مي نمايد.

بنده به خدا جز به فرمانبرداري از او نزديك نخواهد شد.

تنها به گفتن اين كه با ماييد، از آتش رهايي نخواهيد يافت و بر خداوند حجتي نداريد. هر كه فرمانبر خدا باشد، او دوست ما و با ما است و كسي كه فرمان خدا را نبرد، دشمن ماست و دوستي ما جز با كار و پرهيزگاري به دست نمي آيد.


5

اراده گناه يا صواب؟

از امام كاظم (ع) پرسش شد از دو فرشته كه بر انسان گماشته شده، آيا هنگامي كه بنده اي اراده گناه يا صواب كند، مي دانند؟

حضرت فرمود: آيا بوي بد و بوي خوب در پيش تو يكسان است؟ عرض شد: نه.

فرمود: هنگامي كه بنده، اراده كار خير مي كند، از او بوي خوش بلند مي شود و فرشته راست به ديگري مي گويد، دست نگهدار كه اين بنده به كار نيك همت گماشته و هنگامي كه آن كار را انجام داد، زبان او قلم براي نوشتن و آب دهانش مركب خواهد شد و برايش ثبت خواهد نمود و وقتي كه به كار زشت، همت گمارد، بوي بد از او برخواهد خاست و فرشته چپ خواهد گفت: بايست كه اين بنده به كار بد اراده كرده و چون به جا آورد، زبان او قلم و آب دهانش مركب خواهد شد و گناه را يادداشت خواهد كرد.


6

بالهاي هراس

محمد حنيفه گويد: پس از جنگ جمل چون اميرالمومنين (ع) به بصره رفت، احنف پسر قيس طعامي تهيه نمود و به سوي اميرالمومنين (ع) و يارانش پيام فرستاده و دعوت نمود.

حضرت پذيرفت و به او احنف فرمود: ياران مرا پيش خوان، گروهي خاشع وارد شدند كه پوستشان خشك شده و پژمرده شده بودند.

احنف عرض كرد: يا اميرالمومنين (ع) چرا اينها بدين گونه اند؟ از كمبود مواد غذايي يا از ترس جنگ چنين حالي به آنان دست داده است؟

اميرالمومنين (ع) فرمود: يا احنف! خداوند گروهي را كه از ترس غافلگير شدن و فرا رسيدن روز رستاخيز از دنيا كناره گيري كرده و سرگرم بندگي پروردگارشان شده اند، دوست دارد. آنها به عين اليقين در اين دنيا قيامت را ديدار كرده اند، پيش از آن كه فرا رسد و جان خود را به كوشش واداشتند و چون بامداد روز رستاخيز را به ياد مي آورند، پيش خود مجسم مي كنند، آفريدگاني را كه از آتش خارج مي شوند و همگي بر نزد خداي خود گردآمده و كارنامه در آشكار باز مي شود و گناهان آنها رسوايي به بار مي آورد. نفس هايشان از زيادي رنج كشيدن مانند سيلاب روان مي شوند و يا اين كه دلهاي آنان به بالهاي هراس به پرواز درآمده و خرد از سير آنها مي پرد و..