فهرست عناوين فهرست روايات فهرست اشعار
مجموعه اي از سخنان ائمه و بزرگان

پيرامون امام مهدي (عج)

ناشر: دبيرخانه دائمى اجلاس دوسالانه بررسى ابعاد وجودى حضرت مهدى(عج)

جمع آوري: كميته علمى اجلاس

نوبت چاپ: آبانماه 1379

تيراژ: 5000 جلد

فهرست عناوين
او خواهد آمد3
نسب امام مهدى (عليه السلام)8
شمايل مهدى (عليه السلام)13
وظيفه مؤمنان در عصر غيبت15
عصر ظهور20
چند كلام نورانى25
مناجات28
فرمايشات امام31
سخنان مقام معظم رهبرى پيرامون حضرت مهدى(عج)50
اشعار51

3
او خواهد آمد

4

خبر ظهور مهدى (عليه السلام) از زبان رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)

1ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): لَو لم يَبْقَ مِنَ الدَهرِ الاّ يَومٌ، لَبعث اللهُ تَعالى رَجُلاً مِن اَهلِ بَيتى يَملَؤُها عَدلاً كَما مُلِئَتْ جَوراً.(1)

اگر از روزگار جز يك روز نمانده باشد، خداوند متعال مردى از اهل بيت مرا خواهد فرستاد كه جهان را پر از عدل سازد پس از آنكه از جور و ستم پر شده است.

2ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): لا تَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَقُومُ بِاَمرِ اُمَّتى رَجُلٌ مِن وُلدِ الْحُسينِ يَملاَُها عَدلاً كَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَوراً.(2)

دنيا به پايان نمى رسد تا آنكه مردى از فرزندان حسين براى اصلاح امر امتم قيام كند، او جهان را پر از عدل و داد مى سازد همانطور كه از جور و ستم پر شده است.

3 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): لا يَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَلى اُمَّتى

1 ـ كنز العمال ـ حديث: 38675.

2 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 66.


5

رَجُلٌ مِن اَهلِ بَيْتى يُقالُ لَهُ الْمَهدِىُّ.(1)

دنيا به پايان نمى رسد تا آنكه مردى از اهل بيت من كه به او «مهدى» گفته مى شود، ولايت امتم را به عهده گيرد.

4 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): مَن اَنكَرَ الْقائِمَ مِن وُلدى فى زَمانِ غَيبَتِهِ ماتَ ميتَةَ جاهِلِيَّةِ.(2)

هر كه «قائم» را كه از فرزندان من است، در زمان غيبتش انكار كند، اگر بميرد به مرگ جاهليت مرده است.

خبر ظهور مهدى (عليه السلام) از زبان اميرمؤمنان على (عليه السلام)

5 ـ امام على (عليه السلام): اَلحادى عَشَرَ مِن وُلدى، يَملَؤُها عَدلاً كَما مُلِئَتْ جَوراً وَ ظُلماً.(3)

يازدهمين فرزند من، جهان را پر از عدل و داد مى كند، همانطوركه پر از جور و ستم گشته است.

1 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 75.

2 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 73.

3 ـ العدد القوية، ص 70; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 81.


6

6 ـ امام على (عليه السلام): بِمَهْدِيِّنا تُقطَعُ الْحُجَجُ فَهُوَ خاتَمُ الأَئِمَّةِ وَ مُنْقِذُ الاُْمَّةِ.(1)

به وسيله «مهدى» ما حجتهاى الهى پايان مى پذيرد. او آخرين امام و نجاتبخش امت است.

7 ـ امام على (عليه السلام): اَما وَ اللهِ لاَُقْتَلَنَّ اَنَا وَ ابناىَ هذانِ وَ لَيَبْعَثَنَّ اللهُ رَجُلاً مِن وُلدى فى آخِرِ الزّمانِ يُطالِبُ بِدِمائِنا.(2)

بدانيد كه والله من اين دو پسرم (حسن و حسين) كشته مى شويم و خداوند مردى از فرزندان مرا در آخر الزمان برمى انگيزد كه به خونخواهى ما برخيزد.

خبر ظهور مهدى (عليه السلام) در كلام امام صادق (عليه السلام)

8 ـ امام صادق (عليه السلام):

لِكُلِّ اُناس دَولَةٌ يَرقَبُونَها وَ دَوْلَتُنا فى آخِرِ الدَّهرِ تَظْهَرُ (3)

1 ـ ميزان الحكمة ـ حديث: 1166.

2 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 112.

3 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 143.


7

هر مردمى حكومتى دارند كه انتظارش را مى كشند و حكومت ما در پايان روزگار آشكار مى گردد.

9 ـ امام صادق (عليه السلام): لَو اَدرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَيّامَ حَياتى.(1)

اگر من محضر «مهدى» را درك كنم، در تمام روزهاى عمرم به او خدمت خواهم كرد.

1 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 148.


8

نسب امام مهدى (عليه السلام)

او از خاندان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) است:

1 ـ امام على (عليه السلام): اَلْمَهْدِىُّ مِنّا فى آخِرِ الزَّمانِ.(1)دى (عليه السلام) از خاندان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) است.

او فرزند على (عليه السلام) است:

3 ـ امام على (عليه السلام): صاحِبُ هذَا الاَْمْرِ مِن وُلْدى.(3)

مهدى (عليه السلام) از ما اهل بيت است كه در آخر الزمان مى آيد.

2 ـ امام على (عليه السلام): هُوَ مِن عِتْرَةِ النَّبِىِّ (صلى الله عليه وآله وسلم).(2)

مه

صاحب الزمان از فرزندان من است.

4 ـ امام على (عليه السلام): مِن وُلدى مَهْدِىُّ هذِهِ الاُْمَّة.(4)

« مهدى » اين امت از فرزندان من است.

1 ـ دلائل الامامة، ص 256; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 60.

2 ـ فتن ابن حماد، ص 103; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 63.

3 ـ غيبة النعمانى، ص 156; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 68.

4 ـ معانى الاخبار، ص 58; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 81.


10

5 ـ امام على (عليه السلام): اَلْمَهْدِىُّ مِن ذُرِّيَّتى.(1)

مهدى از ذريه من است.

او فرزند فاطمه (عليها السلام) است:

6ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): اَلْمَهْدِىُّ مِن عِتْرَتى مِن وُلْدِ فاطِمَةَ.

مهدى (عليه السلام) از خاندان من و از فرزندان فاطمه (عليها السلام) است.

7 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): يا فاطِمَةُ! اَبْشِرى فَاِنَّ الْمَهْدِىَّ مِنكِ.(2)

اى فاطمه! بشارت ده كه مهدى از توست.

8 ـ امام على (عليه السلام): اَلمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ فاطِمَة.(3)

مهدى مردى از فرزندان فاطمه است.

1 ـ اثبات الهداة، ج 7، ص 175; موسوعه احاديث اميرالمؤمنين (عليه السلام)ـ الجزء الاول، ص 54.

2 ـ كنز العمال ـ حديث 32408.

3 ـ كنز العمال، ج 6، ص 34; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 90.


11

9 ـ امام باقر (عليه السلام): اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدِ فاطِمَة.(1)

مهدى مردى از فرزندان فاطمه است.

او فرزند حسين (عليه السلام) است:

10 ـ امام على (عليه السلام): اَلتّاسِعُ مِن وُلْدِكَ يا حُسَيْنُ هُوَ الْقائِمُ بِالْحَقِّ، اَلْمُظْهِرُ لِلدّينِ، وَ الْباسِطُ لِلْعَدْلِ.(2)

اى حسين! نهمين فرزند توست كه حق را بپاى مى دارد، دين را آشكار مى سازد و عدالت را گسترش مى دهد.

11 ـ امام حسين (عليه السلام): سُئِلَ اَميرُ الْمُؤْمِنينَ ـ صَلَواتُ اللهِ عَلَيهِ ـ عَن مَعْنى قَوْلِ رَسُولِ اللهِ (صلى الله عليه وآله وسلم): « اِنّى مُخَلِّفٌ فيكُمُ الثِّقْلَينِ: كِتابَ اللهِ وَ عِتْرَتى » مَنِ الْعِتْرَةُ؟ فَقالَ: اَنَا وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ الاَْئِمَّةُ التِّسْعَةُ مِن وُلْدِ الْحُسَيْنِ تاسِعُهُمْ مَهدِيُّهُم وَ قائِمُهُم.(3)

1 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 43.

2 ـ كشف الغمة، ج 3، ص 311; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام)ـ الجزء الاول، ص 93.

3 ـ كمال الدين، ج 1، ص 240; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 54.


12

از اميرمؤمنان (عليه السلام) درباره اين سخن پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) كه مى فرمايد: « من در ميان شما دو چيز گرانسنگ مى گذارم، يكى كتاب خدا و ديگر عترتم » سؤال شد كه عترت كيستند؟ حضرت فرمود: عترت پيامبر من و حسن و حسينيم و نُه امام از فرزندان حسين. نهمين آن امامان « مهدى » و « قائم » آنان است.


13

شمايل مهدى (عليه السلام)

صورتش چون ستاره درخشان است:

1 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدى وَجهُهُ كَالْكَوكَبِ الدُّرِّىِّ.(1)

مهدى مردى از فرزندان من است، صورت او مانند ستاره درخشان است.

شبيه ترين مردم به رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم):

2 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): مَهْدِىُّ اُمَّتى اَشْبَهُ النّاسِ بى فى شَمائِلِهِ وَ اَقْوالِهِ وَ اَفْعالِهِ.(2)

« مهدى » امت من، در شمايل و گفتار و كردارش شبيه ترين مردم به من است.

طاووس بهشتيان:

3 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): اَلْمَهْدِىُّ طاوُوسُ اَهْلِ الْجَنَّةِ.(3)

« مهدى » طاووس اهل بهشت است.

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 80.

2 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 279.

3 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 105.


15

وظيفه مؤمنان در عصر غيبت

انتظار صبورانه:

1 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): اِنْتِظارُ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ عِبادَةٌ.(1)

انتظار صبورانه فرج عبادت است.

2 ـ امام على (عليه السلام): اَفضَلُ عِبادَةِ الْمُؤْمنِ اِنتظارُ فَرَجِ اللهِ.(2)

بهترين عبادت مؤمن انتظار فرج الهى است.

3 ـ امام على (عليه السلام): اَلْمُنْتَظِرُ لاَِمْرِنا كَالْمُشَحَّطِ بِدَمِهِ فى سَبيلِ اللهِ.(3)

منتظر حكومت ما، مانند كسى است كه در راه خدا در خون خويش بيفتد.

4 ـ امام على (عليه السلام): اِنْتَظِرُوا الْفَرَجَ وَلاتَيْأَسُوا مِن رَوحِ اللهِ،

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 145.

2 ـ الكافى، ج 5، ص 291; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 266.

3 ـ تحف العقول، ص 106; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 266.


17

فَاِنَّ اَحَبُّ الاَْعمالِ اِلَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ اِنْتِظارُ الْفَرَجِ.(1)

منتظر فرج باشيد و از رحمت خدا نااميد نشويد، زيرا بهترين اعمال نزد خدا انتظار فرج است.

5 ـ امام صادق (عليه السلام): اِنْتَظِرِ الْفَرَجَ صَباحاً وَ مَساءً.(2)

هر صبح و شام در انتظار فرج باش.

6 ـ امام صادق (عليه السلام): اَلْمُنْتَظِرُ لِلثّانى عَشَرَ كَالشّاهِرِ سَيْفَهُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللهِ (صلى الله عليه وآله وسلم) يَذُبُّ عَنْهُ.(3)

منتظر امام دوازدهم مانند كسى است كه در حضور پيامبر شمشير از نيام كشيده و از آن حضرت دفاع كند.

7 ـ امام جواد (عليه السلام): اِنَّ القائِمَ مِنّا هُوَ الْمَهدِىُّ الَّذى يَجِبُ اَن يُنْتَظَرَ فى غَيْبَتِهِ وَ يُطاعَ فى ظُهُورِهِ.(4)

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 123.

2 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 133.

3 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 129.

4 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 156.


18

« قائم » ما همان « مهدى » است كه در غيبتش بايد به انتظارش نشست و در ظهورش از او اطاعت كرد.

تمسك به ولايت اهل بيت (عليهم السلام):

8 ـ امام سجاد (عليه السلام): مَن ثَبَتَ عَلى وِلايَتِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا اَعطاهُ اللهُ اَجْرَ اَلْفِ شَهيد مِثْلِ شُهَداءِ بَدر وَ اُحد.(1)

كسىكه درغيبت« قائم» ما برولايت ما ثابت قدم باشد، خداوند پاداش هزار شهيد ازامثال شهيدان بدر و اُحد به او خواهد داد.

9 ـ امام صادق (عليه السلام): طُوبى لِمَن تَمَسَّكَ بِاَمْرِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا.(2)

خوشا به حال كسى كه در غيبت « قائم » ما به ولايت ما تمسك جويد.

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 152.

2 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 123.


19

ديندارى:

10 ـ امام صادق (عليه السلام): اِنَّ لِصاحِبِ هذا الاَْمْرِ غَيْبَةٌ فَلْيَتَّقِ اللهَ عَبْدٌ وَ لْيَتَمَسَّكْ بِدينِهِ.(1)

صاحب الزمان را غيبتى است كه در آن هنگام، بنده بايد تقواى الهى داشته باشد و به دين خدا تمسك جويد.

1 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 146.


20

عصر ظهور

آغاز قيام:

1 ـ امام على (عليه السلام): اِذا نادى مُناد مِنَ السَّماءِ: اِنَّ الْحَقَّ فى آلِ مُحَمَّد، فَعِندَ ذلِكَ يَظْهَرُ الْمَهْدِىُّ عَلى اَفْواهِ النّاسِ وَ يُشْرَبُونَ حُبَّهُ َ لا يَكُون لَهم ذِكْرٌ غَيْرُهُ.(1)

وقتى منادى از آسمان ندا مى دهد كه: « حق در خاندان محمد است »، در آن هنگام نام « مهدى » بر سر زبانها خواهد افتاد و محبت او د ردل مردم خواهد نشست و آنان، ديگر سخنى جز ياد او نخواهند داشت.

اولين بيعت كننده:

2 ـ امام صادق (عليه السلام): اِنَّ اَوَّلَ مَن يُبائِعُ الْقائِمَ (عليه السلام)جَبرَئيلُ (عليه السلام).

اولين كسى كه با « قائم (عليه السلام) » بيعت مى كند، جبرئيل (عليه السلام)است.

ياران مهدى:

3 ـ امام على (عليه السلام): اَصْحابُ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام) شَبابٌ لا كُهْلَ فيهِم.(2)

1 ـ الحاوى، ج 2، ص 68; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 304.

2 ـ منتخب الأثر، ص 484.


22

ياران مهدى (عليه السلام) همه جوانند و آدم پيرى در ميان آنان نيست.

4 ـ امام على (عليه السلام): اِنَّ اَصْحابَ الْقائِمِ شَبابٌ لا كُهُولَ فيهِم اِلاّ كَالْكُحلِ فِى الْعَينِ اَو كَالْمِلحِ فِى الزادِ، وَ اَقَلُّ الزّادِ الْمِلحُ.(1)

ياران « قائم » همه جوانند و آدم پيرى در ميانشان نيست مگر اندكى به اندازه سرمه اى كه به چشم مى كشند يا نمكى كه در زاد و توشه مى نهند. و البته كمترين چيزى كه در توشه مى گذارند نمك است.

نزول نعمتها در عصر ظهور:

5 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): تَتَنَعَّمُ اُمَّتى فى زَمَنِ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام)نِعْمَةً لَم يَتَنَعَّمُوا مِثْلَها قَطّ: يُرْسِلُ السَّماءُ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ لا تَدَعُ الاَْرْضُ شَيْئاً مِن نَباتِها اِلاّ اَخْرَجَتْهُ.(2)

1 ـ غيبة النعمانى، ص 315; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول ص 196.

2 ـ بحارالانوار، ج 51، ص 97.


23

در زمان « مهدى » امتم از نعمتى برخوردار مى شوند كه هرگز مانند آن نصيبشان نشده بوده; آسمان فراوان بر آنان مى بارد و زمين، هر روئيدنى كه دارد از دل خود خارج مى كند.

6 ـامام على (عليه السلام):لَوقَد قامَ قائِمُنا لاَنْرَلَتِ السَّماءُ قَطْرَها، وَ اَخْرَجَتِ الاَْرْضُ نَباتَها، وَ لَيَذْهَبُ الشَّحناءُ مِن قُلُوبِ الْعِبادِ.(1)

اگر« قائم»ما قيام كند،آسمان باران خود را نازل مىكند و زمين گياهانش را مىروياند وكينه و نفرت از دل بندگان زايل مىگردد.

7 ـ امام باقر (عليه السلام): اِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ يَدَهُ عَلى رُؤُسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ اَكْمَلَ بِهِ اَخْلاقَهُمْ.(2)

وقتى « قائم » ما قيام كند، دست بر سر بندگان خدا

1 ـ منتخب الأثر، ص 474; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول ص 367.

2 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 336.


24

مى گذارد و با اين كار عقلشان را استوار مى سازد و اخلاقشان را كامل مى گرداند.

انتقام از دشمنان:

8 ـ امام مهدى (عليه السلام): اَنَا بَقِيَّةُ اللهِ فى اَرْضِهِ وَ الْمُنْتَقِمُ مِن اَعْدائِهِ.(1)

من ذخيره و بازمانده الهى در زمين خدايم و از دشمنان او انتقام مى گيرم.

1 ـ تفسير نور الثقلين، ج 2، ص 392.


25

چند كلام نورانى

1 ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): طُوبى لِمَن لَقِيَهُ وَ طُوبى لِمَن اَحَبَّه.(1)

خوشا به حال آن كه « مهدى » را ببيند و خوشا به حال آن كه او را دوست بدارد.

2 ـ امام على (عليه السلام): طُوبى لِلْمُؤمِنينَ الَّذينَ اَدْرَكُوا زَمانَه وَ لَحِقُوا اَوانَهُ وَ شَهِدُوا اَيّامَهُ وَ لاقُوا اَقْوامَه.(2)

خوشا به حال مؤمنانى كه زمان «مهدى»رادرك نمايند ودوران او را دريابند وروزهاى حضور او را ببينند و يارانش را ملاقات كنند.

3 ـ امام باقر (عليه السلام): مَنْ اَدْرَكَ مِنكُم قائِمَنا فَلْيَقُل حينَ يَراهُ: اَلسَّلامُ عَلَيْكُم يا اَهْلَ بَيْتِ النُّبُوةِ وَ مَعدِنَ الْعِلم وَ مَوضِعَ الرِّسالَةِ.(3)

اگر كسى از شما « قائم » ما را درك كرد، هنگام ديدن او

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 311.

2 ـ كشف النورى، ص 221; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص 305.

3 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 331.


27

بگويد: سلام بر شما اى خاندان نبوت و اى منبع علم و اى جايگاه رسالت.

4 ـ امام مهدى (عليه السلام): اِنّى اَمانٌ لاَِهْلِ الاَْرْضِ كَما اَنَّ النُّجُومَ اَمانٌ لاَِهْلِ السَّماءِ.(1)

من مايه امان اهل زمينم; همانطور كه ستارگان مايه امان اهل آسمانند.

1 ـ بحارالانوار، ج 52، ص 92.


28

مناجات

زمزمه ها:

* اَينَ بَقِيَّةُ اللهِ الَّتى لاتَخلُومِنَ الْعِترةِ الْهادِيَة؟ كجاست آن ذخيره الهى كه از خاندان هدايت است؟

* اَينَ مُعِزُّ الاَْولِياءِ وَ مُذِلُّ الاَْعْداءِ؟ كجاست آن كه دوستان را عزيز و دشمنان را ذليل گرداند؟

* اَيْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقتُولِ بِكَربَلا؟ كجاست آن كه به خون خواهى شهيد كربلا برخيزد؟

* عَزيزٌ عَلَىَّ اَن اَرَى الْخَلْقَ وَلاتُرى. برمن سخت استكه همه خلق را ببينم;اما ازديدار تومحروم باشم.

* اِلى مَتى اَحارُ فيكَ يا مَولاى؟! اى مولاى من! تا كى به اميد ديدارت سرگردان باشم؟


30

* هَل اِلَيكَ يَابْنَ اَحْمَدَ سَبيلٌ فَتُلقى؟ اى پسر رسول خدا! آيا براى آنكه تو را ببينم راهى هست؟

هَل يَتَّصِلُ يَومُنا مِنكَ بِعِدَة فَنَحْظى؟ آيا امروزجدايى ما به فرداى وصال توخواهد پيوست تا ازديدارت بهره مند شويم؟

* اَلسَّلامُ عَلَيكَ حينَ تُصبِحُ وَ تُمسى هر صبح و شام بر تو سلام باد.

* اَلسَّلامُ عَلَيكَ يا نُورَ اللهِ الَّذى لا يُطْفى. سلام برتو اى نور خدا كه هرگز خاموش نشود.

* اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَابْنَ الاَْنْوارِ الزّاهِرَة. سلام بر تو اى پسر انوار درخشان.


31

فرمايشات امام

شما الان تحت نظر خدا و تحت نظر امام زمان (سلام الله عليه) هستيد، ملائكه ، شما را مراقبت مى كنند، نامه اعمال شما را به امام زمان (عليه السلام) عرضه مى دارند.(1)

شايد اين وصفى كه براى حضرت صاحب (سلام الله عليه) ذكر شده است دنبال همين آيه شريفه كه مى فرمايد كه: «قل انما اعظكم بواحدة أن تقوموا لله مثنى و فرادى» دنبال همين معنا باشد كه همه بايد قيام بكنيم، قيام واحد كه بالاترين قيام همان آن شخص واحداست و همه قيام ها بايد دنبال آن قيام باشد و قيام لله باشد.(2)

مى گويند «والعصر ان الانسان لفى خسر» عصر، انسان كامل است، امام زمان (سلام الله عليه) است يعنى عصاره همه موجودات. قسم به عصاره همه موجودات يعنى قسم به انسان كامل «ان الانسان لفى خسر»(3)

حالا ببينيد كه تحت مراقبت هستيد. نامه اعمال ما مى رود پيش امام زمان (سلام الله عليه) هفته اى دو دفعه، به

1 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 22.

2 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 26.

3 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 225.


33

حسب روايت; من مى ترسم ما كه ادعاى اين را داريم كه تبع اين بزرگوار هستيم، شيعه اين بزرگوار هستيم، اگر نامه اعمال را ببيند و مى بيند تحت مراقبت خداست نعوذ بالله شرمنده بشود. شما اگر يك فرزندتان خلاف بكند شما شرمنده مى شويد، اگر اين نوكر شما خلاف بكند شما شرمنده ايد. در جامعه آدم شرمنده مى شود كه پسرش اين كار را كرده يا نوكرش اين را كرد يا اتباعش اين كار را كرده. من خوف دارم كه كارى بكنيم كه امام زمان (سلام الله عليه) پيش خدا شرمنده بشود. نكند يك وقت خداى نخواسته يك كارى از ماها صادربشود كه وقتى نوشته برود، نوشته هائى كه ملائكة الله مراقب ما هستند، رقيب هستند، هر انسانى رقيب دارد و مراقبت مى شود، ذره هائى كه بر قلب هاى شما مى گذرد رقيب دارد، چشم ما رقيب دارد، گوش ما رقيب دارد، زبان ما رقيب دارد، قلب ما رقيب دارد. كسانى كه مراقبت مى كنند اينها را، نكند كه خداى نخواسته از من و شما و ساير دوستان امام زمان (سلام الله عليه) يك وقت چيزى صادر بشود كه موجب افسردگى امام زمان (سلام الله عليه)


34

باشد. مراقبت كنيد از خودتان، پاسدارى كنيد از خودتان. اگر بخواهيد اين پاسدارى شما، در دفترى كه پاسداران صدر اسلام در او ثبت است در آن دفاتر ثبت بشود، همانطور كه آنها پاسدارى مى كردند از خودشان، شما هم از خودتان پاسدارى كنيد تا ثبت بشود آنجا.(1)

در بعضى روايات كه من حالا نمى دانم صحت و سقمش را، هست كه يكى از چيزهاى مستحب اين است كه مومنين در حال انتظار اسلحه هم داشته باشند، اسلحه مهيا، نه اينكه اسلحه را بگذارند كنار و بنشينند منتظر، اسلحه داشته باشند براى اينكه با ظلم مقابله كنند، با جور مقابله كنند. تكليف است، نهى از منكر است، به همه ما تكليف است كه بايد مقابله كنيم با اين دستگاه هاى ظالم خصوصا دستگاه هائى كه با اساس مخالفند.(2)

مبادا يك وقتى نامه عمل شما برود پيش امام زمان (سلام الله عليه) و آنجا گفته بشود به امام زمان كه اين پاسدارهاى شما، و ايشان سرشكسته بشوند ، آقا مساله

1 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 267.

2 ـ صحيفه نور، ج 9، ص 220.


35

مهم است. قضيه، قضيه كشت و كشتار نيست، قيام و نهضت ما، نهضت يك رژيم طاغوتى نيست، قيام و نهضت ما يك نهضت انسانى است، يك نهضت اسلامى است، ما به كتاب و سنت مى خواهيم عمل بكنيم، شما به كتاب و سنت بايد عمل بكنيد.(1)

از خداوند تعالى مسئلت مى كنم كه ظهور ولى عصر (سلام الله عليه) را نزديك فرمايد و چشم هاى ما را به جمال مقدسش روشن. ما همه انتظار فرج داريم و بايد در اين انتظار، خدمت كنيم. انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است و ما بايد كوشش كنيم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پيدا بكند و مقدمات ظهور انشاء الله تهيه بشود.(2)

وقتى نامه هاى ما را بردند پيش امام زمان (سلام الله عليه) (در روايات هست كه هر هفته مى برند ، هفته اى دو دفعه) وقتى كه مى برند، اعمال ما جورى باشد كه نمايش از اين بدهد كه ما تابعيم، ما آنطور نيست كه خودسر

1 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 3 و 252.

2 ـ صحيفه نور، ج 7، ص 255.


36

بخواهيم يك كارى را انجام بدهيم.(1)

من خيلى ناراحت گاهى مى شوم از اينكه مثلا امام عصر (سلام الله عليه) را مى گويند سلطان السلاطين، خليفه الله است.(2)

شما بدانيد كه اگر امام زمان (سلام الله عليه) حالا بيايد، باز اين قلم ها مخالفند با او.(3)

بايد ما بگوئيم كه عيد شعبان، عيد تولد حضرت مهدى (سلام الله عليه) بزرگترين عيد است براى تمام بشر... وقتى كه ايشان ظهور كنند انشاء الله (خداوند تعجيل كند در ظهور او) تمام بشر را از انحطاط بيرون مى آورد، تمام كجى ها را راست مى كند... ايشان مامورند براى اينكه تمام اين كجى ها را مستقيم كنند و تمام اين انحرافات را برگردانند به اعتدال كه واقعا صدق بكند يملأ الارض عدلاً بعد ما ملئت جورا از اين جهت اين عيد، عيد تمام بشر است، بعد از اينكه آن اعياد، اعياد مسلمين است اين

1 ـ صحيفه نور، ج 8، ص 149 و 150.

2 ـ صحيفه نور، ج 8، ص 149.

3 ـ صحيفه نور، ج10، ص 67.


37

عيد، عيد تمام بشر است، تمام بشر را ايشان هدايت خواهند كرد انشاء الله و ظلم و جور را از تمام روى زمين بر مى دارند به همان معناى مطلقش.(1)

به ما اين وعده را داده اند كه در يك وقتى كه امام زمان (سلام الله عليه) ظهور كند، اين اختلافات از بين مى رود و همه برادروار با هم هستند.(2)

قضيه غيبت حضرت صاحب، قضيه مهمى است كه به ما مسائلى مى فهماند من جمله اينكه براى يك همچو كار بزرگى كه در تمام دنيا عدالت به معناى واقعى اجرا بشود در تمام بشر نبوده كسى الامهدى موعود (سلام الله عليه) كه خداى تبارك و تعالى او را ذخيره كرده است براى بشر آن كسى كه به اين معنا موفق خواهد شد و عدالت را در تمام دنيا اجر خواهد كرد، نه آن هم اين عدالتى كه مردم عادى مى فهمند كه فقط قضيه عدالت در زمين براى رفاه مردم باشد بلكه عدالت در تمام مراتب انسانيت، انسان اگر هر انحرافى پيدا كند، انحراف عملى، انحراف روحى،

1 ـ صحيفه نور، ج 12، ص 208.

2 ـ صحيفه نور، ج11، ص 31.


38

انحراف عقلى،برگرداندن اين انحرافات را به معناى خودش اين ايجاد عدالت است درانسان،اگر اخلاقش اخلاق منحرفى باشد، از اين انحراف وقتى به اعتدال برگردد اين عدالت دراو تحقق پيدا كرده است.اگر در عقائد يك انحرافاتى و كجى هايى باشد، برگرداندن آن عقايد كج به يك عقيده صحيح وصراط مستقيم،اين ايجاد عدالت است درعقل انسان.در زمان ظهور مهدى موعود (سلام الله عليه) كه خداوندذخيره كرده است او را از باب اينكه هيچ كس در اولين و آخرين، اين قدرت برايش نبوده است و فقط براى حضرت مهدى موعود بوده است كه تمام عالم را، عدالت را در تمام عالم گسترش بدهد و آن چيزى كه انبيا موفق نشدند به آن با اينكه براى آن خدمت آمده بودند،خداى تبارك و تعالى ايشان را ذخيره كرده است كه همان معنايى كه همه انبيا آرزو داشتند، لكن موانع اسباب اين شد كه نتوانستند اجرا بكنند و همه اوليا آرزو داشتند و موفق نشدند كه اجرا بكنند، به دست اين بزرگوار اجرا بشود.....


39

اگر مهدى موعود هم مثل ساير اوليا به جوار رحمت حق مى رفتند، ديگر در بشر كسى نبوده است كه اين اجراء عدالت را بكند، نمى توانسته و اين يك موجودى است كه ذخيره شده است براى يك همچو مطلبى.(1)

من نمىتوانم اسم رهبر روى ايشان بگذارم،بزرگترازاين است،نمىتوانم بگويم كه شخص اول است براى اينكه دومىدركار نيست، ايشان رانمى توانيم ما با هيچ تعبيرى تعبيركنيم الا همينكه مهدى موعود است،آنى است كه خدا ذخيره كرده است براى بشر.(2)

چه مبارك است ميلاد بزرگ شخصيتى كه برپا كننده عدالتى است كه بعثت انبيا (عليهم السلام) براى آن بود و چه مبارك است زاد روز ابرمردى كه جهان را از شر ستمگران و دغلبازان تطهير مى نمايد و زمين را پس از آنكه ظلم و جور آن را فرا گرفته پر از عدل و داد مى نمايد و مستكبران جهان را سركوب و مستضعفان جهان را وارثان ارض مى نمايد. و چه مسعود و مبارك است روزى كه جهان از دغلبازى ها و فتنه انگيزى ها پاك شود

1 ـ صحيفه نور، ج 12، ص 8 و 207.

2 ـ صحيفه نور، ج 12، ص 208.ها


40

و حكومت عدل الهى بر سراسر گيتى گسترش يابد و منافقان و حيله گران از صحنه خارج شوند و پرچم عدالت و رحمت حق تعالى بر بسيط زمين افراشته گردد و تنها قانون عدل اسلامى بر بشريت حاكم شود و كاخ هاى ستم و كنگره هاى بيداد فرو ريزد و آنچه غايت بعثت انبيا (عليهم صلواه الله) و حاميان اوليا (عليهم السلام) بوده تحقق يابد و بركات حق تعالى بر زمين نازل شود و قلم هاى ننگين و زبان هاى نفاق افكن شكسته و بريده شود و سلطان حق تعالى بر عالم پرتو افكن گردد و شياطين و شيطان صفتان به انزوا گرايند و سازمان هاى دروغين حقوق بشر از دنيا بر چيده شوند و اميد است كه خداوند متعال آن روز فرخنده را به ظهور اين مولود فرخنده هر چه زودتر فرا رساند و خورشيد هدايت و امامت را طالع فرمايد.(1)

دست عنايت خداى تبارك و تعالى به سر اين ملت كشيده شده است و ايمان آنها را تقويت فرموده است كه

1 ـ صحيفه نور، ج 15، ص 12.


41

يكى از علائم ظهور بقيه الله اروحنا فداه است.(1)

و در حكومت عدل بقيه الله هم عدالت جارى مى شود، لكن حب هاى نفسانى در بسيارى از قشرها باقى است و همان حب هاى نفسانى است كه بعضى روايات هست كه حضرت مهدى (سلام الله عليه) را تكفير مى كنند.(2)

درزمان حضرت صاحب (سلام الله عليه) هم كه ايشان با تمام قدرت مى خواهند عدل را اجرا نمايند،با اين ترتيب نمىشودكه هيچ كس حتى خلاف پنهانى هم نكند.و بالاخره همان ها هم كه مخالف هستند حضرت صاحب را شهيد مىكنند.(3)

آنان به يقين مورد تقدير ناجى بشريت وبر پا كننده عدل الهى درسراسر گيتى روحى لتراب مقدمه الفداء مى باشند.(4)

مهدى منتظر در لسان اديان و به اتفاق مسلمين از كعبه

1 ـ صحيفه نور، ج 16، ص 78.

2 ـ صحيفه نور، ج 16، ص 105.

3 ـ صحيفه نور، ج 19، ص 180.

4 ـ صحيفه نور، ج 16، ص 154.


42

ندا سر مى دهد و بشريت را به توحيد مى خواند.(1)

چه بسا كه اين تحول و دگرگونى، در مشرق زمين و سپس در مغرب و اقطار عالم تحقق يابد «وليس من الله بمستنكر» كه دهر را در ساعتى بگنجاند و جهان را به مستضعفان، اين وارثان ارض بسپارد و آفاق را به جلوه الهى ولى الله الاعظم صاحب العصر ارواحنا له الفداء روشن فرمايد و پرچم توحيد و عدالت الهى را در عالم بر فراز كاخ هاى سپيد و سرخ مراكز ظلم و الحاد و شرك به اهتزاز در آورد. «وما ذلك على الله بعزى».(2)

و من اميدوارم كه انشاء الله برسد روزى كه آن وعده مسلم خدا تحقق پيدا كند و مستضعفان مالك ارض بشوند. اين مطلب وعده خداست و تخلف ندارد، منتها آيا ما درك كنيم يا نكنيم، آن به دست خداست. ممكن است در يك برهه كمى وسايل فراهم بشود و چشم ما روشن بشود به جمال ايشان. اين چيزى كه ما در اين وقت، در اين عصر وظيفه داريم، اين مهم است. همه

1 ـ صحيفه نور، ج 18، ص 88.

2 ـ صحيفه نور، ج 18، ص 12.


43

انتظار داريم وجود مبارك ايشان را، لكن با انتظار تنها نمى شود، بلكه با وضعى كه بسيارى دارند، انتظار نيست.(1)

اينهايى كه مى گويند كه هر علمى بلند بشود و / هر حكومتى / خيال كردند كه هر حكومتى باشد اين بر خلاف انتظار فرج است، اينها نمى فهمند چى دارند مى گويند... ما اگر فرض مى كرديم دويست تا روايت هم در اين باب داشتند، همه را به ديوار مى زديم براى اين كه خلاف آيات قرآن است. اگر هر روايتى بيايد كه نهى از منكر را بگويد نبايد كرد، اين را بايد به ديوار زد، اين گونه روايت قابل عمل نيست.(2)

يك دسته ديگرى بودند كه انتظار فرج را مى گفتند اين است كه ما كار نداشته باشيم به اين كه در جهان چه مى گذرد، بر ملت ها چه مى ذرد، بر ملت ما چه مى گذرد، به اين چيزها ما كار نداشته باشيم ما تكليف هاى خودمان را عمل مى كنيم، براى جلوگيرى از اين امور هم خود

1 ـ صحيفه نور، ج 19، ص 154.

2 ـ صحيفه نور، ج 20، ص 198.


44

حضرت بيايندانشاء الله درست مىكنند ديگر ما تكليفى نداريم،تكليف ما همين است كه دعا كنيم ايشان بيايند وكارى به كارآنچه دردنيامىگذرد يا درمملكت خودمان مىگذرد نداشته باشيم اينها هم يك دسته اى،مردمى بودندكه صالح بودند.

يك دسته اى مى گفتند كه خوب بايد عالم پرمعصيت بشود تا حضرت بيايد ما بايد نهى از منكر نكنيم، امر به معروف هم نكنيم تا مردم هر كارى مى خواهند بكنند، گناه ها زياد بشود كه فرج نزديك بشود.

يك دسته اى از اين بالاتر بودند مى گفتند بايد دامن زد به گناه ها، دعوت كرد مردم را به گناه تا دنيا پر از جور و ظلم بشود و حضرت (سلام الله عليه) تشريف بياورند. اين هم يك دسته اى بودند كه البته در بين اين دسته منحرف هايى هم بودند، اشخاص ساده لوح هم بودند، منحرف هايى هم بودند كه براى مقاصدى به اين دامن مى زدند.

يك دسته ديگرى بودند كه مى گفتند كه هر حكومتى اگر در زمان غيبت محقق بشود، اين حكومت باطل است و بر


45

خلاف اسلام است. آنها مغرور بودند، آنهايى كه بازيگر نبودند مغرور بودند به بعض رواياتى كه وارد شده است بر اين امر كه هر علمى بلند بشود قبل از ظهور حضرت، آن علم، علم باطل است آنها خيال كرده بودند كه نه، هر حكومتى باشد، در صورتى كه آن روايات كه هر كس علم بلند كند علم مهدى، به عنوان مهدويت بلند كند...

ما اگر دستمان مىرسيد قدرت داشتيم بايد برويم تمام ظلم وجورها را از عالم برداريم،تكليف شرعى ماست منتها ما نمىتوانيم: اينى كه هست اين است كه حضرت عالم را پرمىكند از عدالت، نه شما دست برداريد از اين تكليفتان، نه اينكه شما ديگر تكليف نداريد.(1)

و لهذا مى بينيد فساد در آن وقت بود و حالا هم هست و تا آخر هم خواهد بود بله، در زمان حضرت صاحب (سلام الله عليه) حكومت واحد مى شود، قدرت حكومت... عدالت يك عدالت اجتماعى در همه عالم مى آيد اما نه اين كه انسان ها بشوند يك انسان ديگر، انسان ها همان ها هستند كه يك دسته شان خوبند، يك

1 ـ صحيفه نور، ج 20، ص 7 و 196.


46

دسته شان بد، منتها آنهايى كه بد هستند ديگر نمى توانند كه كارهاى خلاف بكنند.(1)

يكى مى خواهد كه بيايد احياء كند اين افكار را و من اميدوارم كه انشاء الله حضرت بقيه الله زودتر تشريف بياورند و اين طبيب واقعى بشر، با آن دم مسيحائى خود اصلاح كند اينها را.(2)

روز جمعه به ولىّ امر(عج)، متعلّق است.(3)

فقها از طرف امام (عليه السلام) حجت بر مردم هستند.(4)

كسى كه در زمان حضرت صاحب(عج) باشد و با نواب اربعه روابط داشته باشد و به حضرت نامه بنويسد و جواب دريافت كند به اين موضوع توجه دارد كه در فراگرفتن مسائل به چه اشخاص بايد رجوع كرد.(5)

اسحاق بن يعقوب نامه اى براى حضرت ولى عصر(عج) مى نويسد و از مشكلاتى كه برايش رخ داده

1 ـ صحيفه نور، ج 20، ص 79.

2 ـ صحيفه نور، ج 17، ص 49.

3 ـ آداب الصلوة، ص 409.

4 ـ ولايت فقيه، ص 106.

5 ـ ولايت فقيه، ص 103.


47

سؤال مىكند،ومحمد بن عثمان عمرى ـ نماينده آن حضرت ـ نامه را مىرساند.جواب نامه به خط مبارك صادر مىشود كه... در حوادث وپيشامدها به راويان حديث ما رجوع كنيد، زيرا آنان حجت من برشمايند و من حجت خدايم...(1)

از غيبت صغرى تا كنون كه هزار و چند صد سال مى گذرد و ممكن است صد هزار سال ديگر بگذرد و مصلحت اقتضا نكند كه حضرت تشريف بياورد، در طول اين مدت مديد احكام اسلام بايد زمين بماند و اجرا نشود؟ و هر كه هر كارى خواست بكند؟ هرج و مرج است؟! قوانينى كه پيغمبر اسلام در راه بيان و تبليغ و نشر و اجراى آن بيست و سه سال زحمت طاقت فرسا كشيد فقط براى مدت محدودى بود؟ آيا خدا اجراى احكامش را محدود كرد به دويست سال؟ و پس از غيبت صغرى اسلام ديگر همه چيزش را رها كرده است؟

1 ـ ولايت فقيه، ص 104.


48

اعتقاد به چنين مطالبى يا اظهار آنها بدتر از اعتقاد و اظهار منسوخ شدن اسلام است.(1)

معناى نداشتن حكومت اين است كه تمام حدود و ثغور مسلمين از دست برود، و ما با بى حالى دست روى دست بگذاريم كه هر كارى مى خواهند بكنند؟ و ما اگر كارهاى آنها را امضاء نكنيم رد نمى كنيم. آيا بايد اينطور باشد؟ يا اين كه حكومت لازم است و اگر خدا شخص معينى را براى حكومت در دوره غيبت تعيين نكرده است لكن آن خاصيت حكومتى را كه از صدر اسلام تا زمان حضرت صاحب(عج) موجود بود براى بعد از غيبت هم قرار داده است.(2)

1 ـ ولايت فقيه، ص 1 و 30.

2 ـ ولايت فقيه، ص 3 و 62.


50

سخنان مقام معظم رهبرى پيرامون حضرت مهدى(عج)

مهدى موعود(عج) مظهر رحمت و قدرت و مظهر عدل الهى است.

توسل و توجه و ارتباط قلبى با آن حضرت موجب عروج و رشد روحى و معنوى انسان مى شود.

ايمان و اعتقاد به امام زمان مانع از تسليم شدن است.

نيمه شعبان، عيد بسيار بزرگى است كه جهان چشم انتظار مولود مبارك و معظم آن و بشريت تشنه رهبرى و هدايت اوست.

وجود مقدس امام زمان وعده الهى و مصداق لطف خدا بر انسانيت و بشريت است.

او مستوره و نمونه اى از اوليا و اصفيا و انبيا و برجسته ترين بندگان خداست.

ملت ما بايد روح انتظار را در خود زنده كنند.

روز ولادت مهدى موعود(عج) حقيقتاً روز عيد همه انسانهاى پاك و آزاده عالم است.

امروزه وجود مقدس حضرت حجت(عج) در ميان


51

انسانهاى روى زمين منبع بركت علم، منبع درخشندگى، زيبايى و همه خيرات است.

ما به زمان ظهور امام زمان(عج) اين محبوب حقيقى انسانها نزديك شده ايم زيرا معرفت ها پيشرفت كرده است.

ان شاءالله همه اين توفيق را پيدا كنيم كه روزى در ركاب آن بزرگوار باشيم براى خدا تلاش و مجاهدت كنيم در مقابل چشم آن بزرگوار در راه خدا جانمان را از دست بدهيم و به فيض شهادت برسيم.

اشعار

بيا تا محفل ما را به زيبايى بيارايى

خدا كند تو بيايى

توگفتى جمعه ى موعود مى آيم; نمى دانم
چرامولا، چرا مولا، چرا مولا نمى آيى؟!

بيا كه قامت اين كهكشان خميد، بيا

دل را براى آمدنت فرش كرده ام
بشتاب اى اميد دل بى قرار من

چشم انتظاران خسته!آخر يكى خواهدآمد

آرى چقدر با تو هوا خوب مى شود!

اى آفتاب گمشده امشب طلوع كن

پنهان مكن جمال خودازعاشقان خويش
خورشيد را براى ظهور آفريده اند

رواق منظر چشم من آشيانه توست
كرم نماى وفرودآ كه خانه خانه توست

اى غايب از نظر به خدا مى سپارمت

روشنى طلعت تو ماه ندارد

يوسف گم گشته بازآيد به كنعان غم مخور

زدر درآى و شبستان ما منوّر كن

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده كه آن به

سوختم ز آتش هجران تو اى يار بيا

هرصبح جمعه ندبه كنان دردعاى صبح
از كردگار خويش تمنا كنم ترا

گر نثار قدم مهدى هادى نكنم
گوهر جان به چه كاردگرم باز آيد

اى منتظران مژده كه آمد گه ديدار
بر بام برآئيد كه شد ماه پديدار

همه هست آرزويم كه ببينم ازتورويى
چه زيان تراكه من هم برسم به آرزوئى

جانا ز فراق تو اين محنت جان تا كى؟

ز عشقت سوختم اى جان كجايى؟
بماندم بى سرو سامان كجايى؟

اميد آل فاطمه به نرگس است ونرگسش
كه پرزعطراوشود مشام روزگارها

الا غمت قرار من بيا بيا بهار من
كه ريخت برگ وبارمن به فصل انتظارها


55

حجت معبود آمد، مهدى موعود آمد
مصلح عالم بيااى عالَمى چشم انتظارت

بهر نجات شيعه ز گرداب ها بيا
دوچشم منتظرمن بكوچه كوچه ى شوق

مدام در طلب صاحب الزمان بوده ست
اى زخم جان شيعه را مرهم بيا بيا

اى محترم تر از حرم و مروه و صفا
اى پاك تر ز چشمه زمزم بيا بيا

چقدر منتظرم من، خدا كند تو بيايى
نشسته پشت درم من، خدا كند تو بيايى

كجايى اى گلِ من،اى عدالت موعود؟

بايد بيايى! كوچه ها را آب پاشيدم

چرا اى صبح بى پايانترين يلدا نمىآيى؟

مهدى جان!

زودرسد به سلطنت هركه بودگداى تو

اى پادشه خوبان داد از غم تنهايى
دل بى توبه جان آمد وقت استكه بازآيى

كنون كه دامنم ازاشك شوق لبريزست
بيا كه من ز وصال تو كامياب شوم


56

من و غلامى درگاه مهدى موعود
كه با شنيدن نامش در انقلاب شوم

بيا و اينهمه ظلمت به يك ظهور ببر

چند اى روح روان رخ بنمايى تونهان
صبر عشاق سرآمد تو بيا مهدى جان

باز آى و جهان به عدل و داد آراى
تا چند درون پرده پنهانى

گلى از گلشن سرمد آمد
قائم آل محمدصلى الله عليه وآله وسلمآمد

مدعى گويدكه با يك گل نمىآيد بهار
من گلى دارم كه دنياراگلستان مىكند


57

منتظران بهار! بوى شكفتن رسيد
مژده به گلها بريد، يار به گلشن رسيد
لُمْعه مهر ازل، بر در و ديوار تافت
جام تجلى به دست نور ز ايمن رسيد
نامه و پيغام را رسم تكلف نماند
فكر عبادت كه راست؟ معنى روشن رسيد
عشق زراه ازل گَرْدِ اَلَمْ پاك رُفْتْ
خاروخس وَهمِ غير رُفت وبه گلخن رسيد
مطلع همت بلند مزرع اقبال سبز
ريشه به نخل آب داد دانه به خرمن رسيد
زين چمنستان كنون بستن مژگان خطاست
آينه صيقل زنيد ديده به ديدن رسيد
مُردم از اين نو بهار نشئه عمر دوبار
ديده ام ازديده رست دل به دل من رسيد
بيدل!ازاسرار عشق هيچكس آگاه نيست
گاه گذشتن گذشت وقت رسيدن رسيد

مولانا بيدل دهلوى


58

اى اشك اى ستاره دريايى
امشب چرا به چشم نمىآيى؟
تا كى تو را از آيينه ها پرسم
اى مركز تمركز زيبايى
چشمم دگر كنار نمى آيد
با گريه جز به شيوه زهرايى
رنگىكه چنگ خلسه زندبردل
كى بوده درحناى شكيبايى
يك موترك نمى خورد اى فرياد
اين بُغض بى مروت خارايى
درد مرا ز دوست لكن پنهان
اىگريه اى نمايش رسوايى
تا كى سراغت ازشب وتب گيرم
اى عشقِ بىغروب اهورايى
اى اتفاق ديدن و جان دادن
وى لحظه بزرگ تماشايى
با اين ضعيف خسته مدارا كن
مولاى من!به حرمت مولايى

قادر طهماسبى - فريد


59

مىرسى سپيد به دوشَت،مىشودتمام جهان سبز
پيش روافق در افق سرخ،پشت دركران به كران سبز
خاكِ زير پاى تو روشن ، باد با نگاه تو آتش
مىشود به وقف وضويت چشمه چشمه آب روان سبز
ابر مى رسى كه ببارى بر مزار گمشده گل
در نگاهت آينه جارى مى شود زمين و زمان سبز
درهجوم وحشى ناقوس مىرسى به دست تو فانوس
بازهم به گوش درختان مىرسد صداى اذان،سبز
تا در آسمان ولى سرخ مىوزد به نام تو شعرى
مى شود به رنگ درختان ناگهان قيام زبان سبز
شعله مىزنى گل خورشيد از همان كرانه شرقى
درپى ات روانه چودريا لشكرى درفش ونشان سبز
عرشى من! وه چه دور است آسمانت از زمين
لحظه اى يك چند پايين را نگر بالا نشينم!
شاخه هايت دو، اما كاش مىشد كاش مىشد
يك سبد خورشيد از سرشاخه مِهرت بچينم
پاي كوبى مى كند بر خاك باران ستاره
شانه وقتى مى تكانى ، آسمان هفتمينم
درمنِ من ميل پروازى است اينجا چون غبارى
مى نشينم تا تو را يك روز طوفانى ببينم
كى مىآيى؟ جاده مىگويد كه روزىخواهد آمد
من همين جا تا قيامت هم كه باشد مى نشينم

هادى محمدزاده


61

ما هم سفر چلچله تا باغ بهاريم
اين حجم پرازفاصله را تاب نداريم
بى تو همه زرديم وخزان گشته وبا تو
همسايه ديوار به ديوار بهاريم
چون رودبه دنبال تواى آبى بى مرگ
گرم سفرى سرخ ازاين بندوحصاريم
ديروز دچار «نكند» بود دل ما
با«باكىازآن نيست»كنون راهسپاريم
در روشنى آب و نگاه تر باران
دنبال تو هستيم كه ما در پىِ ياريم

آرش شفاعى


62

تويى كه نام تو راز قيام درياهاست
مشهود زلف تو خيرالانام درياهاست
چه روزگار بخواهد،چه نه،به هرصورت
خراج چشم تو آب تمام درياهاست
هزار و يك افق باز پيش رو داريم
در انتظار تو بودن مرام درياهاست
صداى آينه ات مىرسد كه آب وسراب
به طورحتم حلال وحرام درياهاست
كدام جمعه؟ همين جمعه؟ جمعه اى ديگر؟
بيا كه وقت جواب سلام درياهاست
از آفتاب ظهور تو موج موج غزل
مدام وردِ لبِ نقره فام درياهاست
مرا توفرصت شعرى وشعر فرصت عشق
كلام جنگل وباران كلام درياهاست
چورودهاى جهان حرف آخرم اين است
منم كسى كه امامم امام درياهاست

ابراهيم سنايى


63

ايمان بياوريم به آغاز فصل سبز
تا بشكند شكوفه اعجاز فصل سبز
از زرد بى ترانه اكنون سفر كنيم
تا درك شاعرانه آغاز فصل سبز
باور كنيم باور فرداى عشق را
دربيت بيتِ شعرِ غزلسازِفصلِ سبز
در باور دوباره اين شاخه هاى خشك
بيدار شو صميمتِ رازِ فصلِ سبز
پر كرده ايم دفتر احساس خويش را
ازواژه هاى ناب،هم آواز فصل سبز
در انتظار ديدنت اى گل نشسته يم
ما در كنار پنجره باز فصل سبز
چشم انتظاران خسته!آخر يكىخواهد آمد
گردوغبار نشسته!آخر يكى خواهد آمد
تا دستهاى جدايى كوتاه گردد سرانجام
شمشيرهاى شكسته!آخريكى خواهد آمد
تا تيره شام بلند يلدا بسوزد، سحر از
ققنوسهاى خجسته آخر يكى خواهد آمد
آه اى زمين شقاوت از ابرهاى شفاعت
پيوسته پُريا گسسته آخر يكى خواهد آمد
زين بيش درچشمهايش دستى غزل مىرميدند
از آن غزالان رسته آخر يكى خواهد آمد

مثل روز اول زمين بوى بوتراب مى دهى

بوى شاخه هاى زرد نور بوى آفتاب مى دهى
طاقه طاقه آسمان عزيز ، سهم شانه ستبر تو
اى پر از طلوع روشنى، بوى التهاب مى دهى
شق هاى پاره پاره ام فكر صبحتى دوباره ام
دست هاى خواهش مرا بازكى جواب مىدهى؟
رد قصه هاى مشرقى اى نسيم آخر الزمان
هان چرا تو اينقدر مرا دست اضطراب مى دهى
ذوالجناح ايستاده است علقمه به علقمه عطش
شط آتش است ذوالفقار اسب را شتاب مىدهى
سبزپوش مهربان براى صبح آرزو دميده است
خواب ديده ام كه مىرسى عشق راجواب مىدهى

رضا طاهرى

فهرست روايات
لَو لم يَبْقَ مِنَ الدَهرِ الاّ يَومٌ، لَبعث اللهُ تَعالى رَجُلاً مِن اَهلِ بَيتى يَملَؤُها عَدلاً ...4
لا تَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَقُومُ بِاَمرِ اُمَّتى رَجُلٌ مِن وُلدِ الْحُسينِ يَملاَُها عَدلاً كَما ...4
لا يَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَلى اُمَّتى رَجُلٌ مِن اَهلِ بَيْتى يُقالُ لَهُ الْمَهدِىُّ4
مَن اَنكَرَ الْقائِمَ مِن وُلدى فى زَمانِ غَيبَتِهِ ماتَ ميتَةَ جاهِلِيَّةِ5
اَلحادى عَشَرَ مِن وُلدى، يَملَؤُها عَدلاً كَما مُلِئَتْ جَوراً وَ ظُلماً5
بِمَهْدِيِّنا تُقطَعُ الْحُجَجُ فَهُوَ خاتَمُ الأَئِمَّةِ وَ مُنْقِذُ الاُْمَّةِ6
اَما وَ اللهِ لاَُقْتَلَنَّ اَنَا وَ ابناىَ هذانِ وَ لَيَبْعَثَنَّ اللهُ رَجُلاً مِن وُلدى فى ...6
لِكُلِّ اُناس دَولَةٌ يَرقَبُونَها وَ دَوْلَتُنا فى آخِرِ الدَّهرِ تَظْهَرُ6
لَو اَدرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَيّامَ حَياتى7
اَلْمَهْدِىُّ مِنّا فى آخِرِ الزَّمانِ8
صاحِبُ هذَا الاَْمْرِ مِن وُلْدى8
هُوَ مِن عِتْرَةِ النَّبِىِّ (صلى الله عليه وآله وسلم)8
مِن وُلدى مَهْدِىُّ هذِهِ الاُْمَّة8
اَلْمَهْدِىُّ مِن ذُرِّيَّتى10
اَلْمَهْدِىُّ مِن عِتْرَتى مِن وُلْدِ فاطِمَةَ10
يا فاطِمَةُ! اَبْشِرى فَاِنَّ الْمَهْدِىَّ مِنكِ10
اَلمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ فاطِمَة10
اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدِ فاطِمَة11
اَلتّاسِعُ مِن وُلْدِكَ يا حُسَيْنُ هُوَ الْقائِمُ بِالْحَقِّ، اَلْمُظْهِرُ لِلدّينِ، وَ الْباسِطُ ...11
سُئِلَ اَميرُ الْمُؤْمِنينَ ـ صَلَواتُ اللهِ عَلَيهِ ـ عَن مَعْنى قَوْلِ رَسُولِ اللهِ (صلى الله ...11
اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدى وَجهُهُ كَالْكَوكَبِ الدُّرِّىِّ13
مَهْدِىُّ اُمَّتى اَشْبَهُ النّاسِ بى فى شَمائِلِهِ وَ اَقْوالِهِ وَ اَفْعالِهِ13
اَلْمَهْدِىُّ طاوُوسُ اَهْلِ الْجَنَّةِ13
اِنْتِظارُ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ عِبادَةٌ15
اَفضَلُ عِبادَةِ الْمُؤْمنِ اِنتظارُ فَرَجِ اللهِ15
اَلْمُنْتَظِرُ لاَِمْرِنا كَالْمُشَحَّطِ بِدَمِهِ فى سَبيلِ اللهِ15
اِنْتَظِرُوا الْفَرَجَ وَلاتَيْأَسُوا مِن رَوحِ اللهِ، فَاِنَّ اَحَبُّ الاَْعمالِ اِلَى ...15
اِنْتَظِرِ الْفَرَجَ صَباحاً وَ مَساءً17
اَلْمُنْتَظِرُ لِلثّانى عَشَرَ كَالشّاهِرِ سَيْفَهُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللهِ (صلى الله عليه ...17
اِنَّ القائِمَ مِنّا هُوَ الْمَهدِىُّ الَّذى يَجِبُ اَن يُنْتَظَرَ فى غَيْبَتِهِ وَ يُطاعَ فى ...17
مَن ثَبَتَ عَلى وِلايَتِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا اَعطاهُ اللهُ اَجْرَ اَلْفِ شَهيد مِثْلِ شُهَداءِ ...18
طُوبى لِمَن تَمَسَّكَ بِاَمْرِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا18
اِنَّ لِصاحِبِ هذا الاَْمْرِ غَيْبَةٌ فَلْيَتَّقِ اللهَ عَبْدٌ وَ لْيَتَمَسَّكْ بِدينِهِ19
اِذا نادى مُناد مِنَ السَّماءِ: اِنَّ الْحَقَّ فى آلِ مُحَمَّد، فَعِندَ ذلِكَ يَظْهَرُ ...20
اِنَّ اَوَّلَ مَن يُبائِعُ الْقائِمَ (عليه السلام)جَبرَئيلُ (عليه السلام)20
اَصْحابُ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام) شَبابٌ لا كُهْلَ فيهِم20
اِنَّ اَصْحابَ الْقائِمِ شَبابٌ لا كُهُولَ فيهِم اِلاّ كَالْكُحلِ فِى الْعَينِ اَو كَالْمِلحِ فِى ...22
تَتَنَعَّمُ اُمَّتى فى زَمَنِ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام)نِعْمَةً لَم يَتَنَعَّمُوا مِثْلَها قَطّ: ...22
لَوقَد قامَ قائِمُنا لاَنْرَلَتِ السَّماءُ قَطْرَها، وَ اَخْرَجَتِ الاَْرْضُ نَباتَها، وَ ...23
اِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ يَدَهُ عَلى رُؤُسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ اَكْمَلَ بِهِ ...23
اَنَا بَقِيَّةُ اللهِ فى اَرْضِهِ وَ الْمُنْتَقِمُ مِن اَعْدائِهِ24
طُوبى لِمَن لَقِيَهُ وَ طُوبى لِمَن اَحَبَّه25
طُوبى لِلْمُؤمِنينَ الَّذينَ اَدْرَكُوا زَمانَه وَ لَحِقُوا اَوانَهُ وَ شَهِدُوا اَيّامَهُ وَ ...25
مَنْ اَدْرَكَ مِنكُم قائِمَنا فَلْيَقُل حينَ يَراهُ: اَلسَّلامُ عَلَيْكُم يا اَهْلَ بَيْتِ ...25
اِنّى اَمانٌ لاَِهْلِ الاَْرْضِ كَما اَنَّ النُّجُومَ اَمانٌ لاَِهْلِ السَّماءِ27
فهرست اشعار
توگفتى جمعه ى موعود مى آيم; نمى دانم = چرامولا، چرا مولا، چرا مولا نمى آيى؟!51
دل را براى آمدنت فرش كرده ام = بشتاب اى اميد دل بى قرار من51
پنهان مكن جمال خودازعاشقان خويش = خورشيد را براى ظهور آفريده اند51
رواق منظر چشم من آشيانه توست = كرم نماى وفرودآ كه خانه خانه توست51
وصال او ز عمر جاودان به = خداوندا مرا آن ده كه آن به51
هرصبح جمعه ندبه كنان دردعاى صبح = از كردگار خويش تمنا كنم ترا51
گر نثار قدم مهدى هادى نكنم = گوهر جان به چه كاردگرم باز آيد51
اى منتظران مژده كه آمد گه ديدار = بر بام برآئيد كه شد ماه پديدار51
همه هست آرزويم كه ببينم ازتورويى = چه زيان تراكه من هم برسم به آرزوئى51
ز عشقت سوختم اى جان كجايى؟ = بماندم بى سرو سامان كجايى؟51
اميد آل فاطمه به نرگس است ونرگسش = كه پرزعطراوشود مشام روزگارها51
الا غمت قرار من بيا بيا بهار من = كه ريخت برگ وبارمن به فصل انتظارها51
اى محترم تر از حرم و مروه و صفا = اى پاك تر ز چشمه زمزم بيا بيا55
چقدر منتظرم من، خدا كند تو بيايى = نشسته پشت درم من، خدا كند تو بيايى55
اى پادشه خوبان داد از غم تنهايى = دل بى توبه جان آمد وقت استكه بازآيى55
كنون كه دامنم ازاشك شوق لبريزست = بيا كه من ز وصال تو كامياب شوم55
من و غلامى درگاه مهدى موعود = كه با شنيدن نامش در انقلاب شوم56
چند اى روح روان رخ بنمايى تونهان = صبر عشاق سرآمد تو بيا مهدى جان56
باز آى و جهان به عدل و داد آراى = تا چند درون پرده پنهانى56
گلى از گلشن سرمد آمد = قائم آل محمدصلى الله عليه وآله وسلمآمد56
مدعى گويدكه با يك گل نمىآيد بهار = من گلى دارم كه دنياراگلستان 56
منتظران بهار! بوى شكفتن رسيد = مژده به گلها بريد، يار به گلشن رسيد 57
لُمْعه مهر ازل، بر در و ديوار تافت = جام تجلى به دست نور ز ايمن رسيد 57
نامه و پيغام را رسم تكلف نماند = فكر عبادت كه راست؟ معنى روشن رسيد 57
عشق زراه ازل گَرْدِ اَلَمْ پاك رُفْتْ = خاروخس وَهمِ غير رُفت وبه گلخن رسيد 57
مطلع همت بلند مزرع اقبال سبز = ريشه به نخل آب داد دانه به خرمن رسيد 57
زين چمنستان كنون بستن مژگان خطاست = آينه صيقل زنيد ديده به ديدن رسيد 57
مُردم از اين نو بهار نشئه عمر دوبار  = ديده ام ازديده رست دل به دل من رسيد 57
بيدل!ازاسرار عشق هيچكس آگاه نيست = گاه گذشتن گذشت وقت رسيدن رسيد 57
اى اشك اى ستاره دريايى = امشب چرا به چشم نمىآيى؟ 58
تا كى تو را از آيينه ها پرسم  = اى مركز تمركز زيبايى 58
چشمم دگر كنار نمى آيد = با گريه جز به شيوه زهرايى 58
رنگىكه چنگ خلسه زندبردل = كى بوده درحناى شكيبايى 58
يك موترك نمى خورد اى فرياد = اين بُغض بى مروت خارايى 58
درد مرا ز دوست لكن پنهان = اىگريه اى نمايش رسوايى 58
تا كى سراغت ازشب وتب گيرم = اى عشقِ بىغروب اهورايى 58
اى اتفاق ديدن و جان دادن = وى لحظه بزرگ تماشايى 58
با اين ضعيف خسته مدارا كن = مولاى من!به حرمت مولايى 58
مىرسى سپيد به دوشَت،مىشودتمام جهان سبز = پيش روافق در افق سرخ،پشت دركران به كران سبز 59
خاكِ زير پاى تو روشن ، باد با نگاه تو آتش = مىشود به وقف وضويت چشمه چشمه آب روان سبز 59
ابر مى رسى كه ببارى بر مزار گمشده گل = در نگاهت آينه جارى مى شود زمين و زمان سبز 59
درهجوم وحشى ناقوس مىرسى به دست تو فانوس = بازهم به گوش درختان مىرسد صداى اذان،سبز 59
تا در آسمان ولى سرخ مىوزد به نام تو شعرى = مى شود به رنگ درختان ناگهان قيام زبان سبز 59
شعله مىزنى گل خورشيد از همان كرانه شرقى = درپى ات روانه چودريا لشكرى درفش ونشان سبز 59
عرشى من! وه چه دور است آسمانت از زمين = لحظه اى يك چند پايين را نگر بالا نشينم! 59
شاخه هايت دو، اما كاش مىشد كاش مىشد = يك سبد خورشيد از سرشاخه مِهرت بچينم 59
پاي كوبى مى كند بر خاك باران ستاره = شانه وقتى مى تكانى ، آسمان هفتمينم 59
درمنِ من ميل پروازى است اينجا چون غبارى = مى نشينم تا تو را يك روز طوفانى ببينم 59
كى مىآيى؟ جاده مىگويد كه روزىخواهد آمد = من همين جا تا قيامت هم كه باشد مى نشينم 59
ما هم سفر چلچله تا باغ بهاريم = اين حجم پرازفاصله را تاب نداريم 61
بى تو همه زرديم وخزان گشته وبا تو = همسايه ديوار به ديوار بهاريم 61
چون رودبه دنبال تواى آبى بى مرگ =  گرم سفرى سرخ ازاين بندوحصاريم 61
ديروز دچار «نكند» بود دل ما = با«باكىازآن نيست»كنون راهسپاريم 61
در روشنى آب و نگاه تر باران = دنبال تو هستيم كه ما در پىِ ياريم 61
تويى كه نام تو راز قيام درياهاست = مشهود زلف تو خيرالانام درياهاست 62
چه روزگار بخواهد،چه نه،به هرصورت = خراج چشم تو آب تمام درياهاست 62
هزار و يك افق باز پيش رو داريم  = در انتظار تو بودن مرام درياهاست 62
صداى آينه ات مىرسد كه آب وسراب = به طورحتم حلال وحرام درياهاست 62
كدام جمعه؟ همين جمعه؟ جمعه اى ديگر؟ = بيا كه وقت جواب سلام درياهاست 62
از آفتاب ظهور تو موج موج غزل = مدام وردِ لبِ نقره فام درياهاست 62
مرا توفرصت شعرى وشعر فرصت عشق =  كلام جنگل وباران كلام درياهاست 62
چورودهاى جهان حرف آخرم اين است = منم كسى كه امامم امام درياهاست 62
ايمان بياوريم به آغاز فصل سبز = تا بشكند شكوفه اعجاز فصل سبز 63
از زرد بى ترانه اكنون سفر كنيم = تا درك شاعرانه آغاز فصل سبز 63
باور كنيم باور فرداى عشق را = دربيت بيتِ شعرِ غزلسازِفصلِ سبز 63
در باور دوباره اين شاخه هاى خشك = بيدار شو صميمتِ رازِ فصلِ سبز 63
پر كرده ايم دفتر احساس خويش را = ازواژه هاى ناب،هم آواز فصل سبز 63
در انتظار ديدنت اى گل نشسته يم = ما در كنار پنجره باز فصل سبز 63
تا دستهاى جدايى كوتاه گردد سرانجام = شمشيرهاى شكسته!آخريكى خواهد آمد 63
تا تيره شام بلند يلدا بسوزد، سحر از = ققنوسهاى خجسته آخر يكى خواهد آمد 63
آه اى زمين شقاوت از ابرهاى شفاعت = پيوسته پُريا گسسته آخر يكى خواهد آمد 63
زين بيش درچشمهايش دستى غزل مىرميدند = از آن غزالان رسته آخر يكى خواهد آمد 63
مثل روز اول زمين بوى بوتراب مى دهى = بوى شاخه هاى زرد نور بوى آفتاب مى دهى 63
طاقه طاقه آسمان عزيز ، سهم شانه ستبر تو  = اى پر از طلوع روشنى، بوى التهاب مى دهى 63
شق هاى پاره پاره ام فكر صبحتى دوباره ام = دست هاى خواهش مرا بازكى جواب مىدهى؟ 63
رد قصه هاى مشرقى اى نسيم آخر الزمان = هان چرا تو اينقدر مرا دست اضطراب مى دهى 63
ذوالجناح ايستاده است علقمه به علقمه عطش = شط آتش است ذوالفقار اسب را شتاب مىدهى 63
سبزپوش مهربان براى صبح آرزو دميده است = خواب ديده ام كه مىرسى عشق راجواب مىدهى 63