خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
شناسگر رکورد : 458401
سرشناسه : فرمانیان ، مهدی
عنوان و نام پديدآور : اعجاز قرآن از دیدگاه معتزله [منبع الکترونیکی]/ مهدی فرمانیان
زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : per
کشور محل نشر : ایران
يادداشتهاي کلي : AU
: عنوان از روی صفحه عنوان نمایش
: فارسی
: ملزومات نظام: ویندوز ‎98+ با پشتیبانی متون فارسی؛ IE6
: پ
: $Dکتابخانه دیجیتالی
يادداشتهاي مربوط به شماره هاي شناسايي : در کتب ملل و نحل و دیگر منابع کلامی و تاریخی، معتزله، یا حداقل جمعی از بزرگانشان، را به نفی اعجاز قرآن متهم کردهاند و گفتهاند که اینان قرآن را معجزه نبوت پیامبر خاتم نمیدانند. این مقاله بر آن است تا این دیدگاه رایج را با استناد به شواهد و قراین موجود در منابع مختلف در بوته نقد قرار دهد; با این امید که بتواند در شناخت معتزله، این جریان سترگ فکری، افقهای جدیدی را بگشاید. پیدایش جریان فکری معتزله به نیمه اول قرن دوم باز میگردد. این جریان فکری عقلگرا تا قرن هفتم هجری ظهور داشته، و مطالب ارزنده بسیاری به جهان اسلام ارایه نموده، که اغلب آنها بر اثر تعصبات مذهبی و فرقهای از بین رفتهاند. توحید، عدل، منزلة بین منزلتین، وعد و وعید، امر به معروف و نهی از منکر، از اصول مسلم معتزله به شمار میروند. مسعودی (‎1) در این باره مینویسد: صفهذا ما اجتمعت علیه المعتزلة و من اعتقد ما ذکرنا من هذه الاصول الخمسة کان معتزلیا; فان اعتقد الاکثر او الاقل لم یستحق اسم الاعتزال، فلایستحقه الا باعتقاد هذه الاصول الخمسة. (‎2) اما این که چرا معتزله به این پنج اصل پایبند گردیدند و به اصول مهمتری دست نیازیدند، از عهده این مقال بیرون است. بعضی نسبتهای غیر محققانه و متعصبانه به معتزله، موجب گردیده که دیگران نیز عدم اعجاز قرآن را به اکثر معتزله نسبت دهند. اولین کسی که در این باره به تصریح سخن گفته، عبدالقاهر بغدادی، (‎3) صاحب الفرق بین الفرق، است: صزعم اکثر المعتزلة ان الزنج و الترک و الخزر قادرون علی الاتیان بمثل نظم القرآن و بما هو افصح منه و انما عدموا العلم بتالیف نظمه و ذلک العلم مما یصح ان یکون مقدورا لهم. (‎4) و در جای دیگر مینویسد: صزعم النظام مع اکثر القدریة ان الناس قادرون علی مثل القرآن و علی ما هو ابلغ منه فی الفصاحة و النظم. (‎5) این نسبتها باعثشده است که مستشرق معروف، گلدزیهر، (‎6) نیز این امر را به معتزله نسبت دهد: صبله، در طبقات معتزله کسانی که قایل به عدم اعجاز قرآن هستند یا عدم اعجاز قرآن را تضعیف کردهاند، یافت میشود. (‎7) و برای تایید کلام خود، همین قول عبدالقاهر بغدادی را نقل میکند. همچنین مطلبی از رسالةالغفران ابوالعلاء معری (‎8) می‌آورد، و میگوید: صابوالعلاء این مطالب را به سخریه نقل کرده است، که نشانه تضعیف اعجاز قرآن است. (‎9) در جواب باید گفت: اولا ابوالعلاء معری جزء معتزله نیست، بلکه با معتزله بسیار مخالف است; (‎10) ثانیا ابوالعلاء در رسالة الغفران مطالب را به سخریه آورده است، ولی در باب اعجاز قرآن مطالبش را بر ضد ابن راوندی، (‎11) طاعن معروف قرآن، آورده است، و سخریهای در آنها یافت نمیشود.
مبدا اصلي : م‍رک‍ز اطلاع‍ات‌ و م‍دارک‌ اس‍لام‍ی‌
اندازه فايل : داده های الکترونیکی (‎۱ بایگانی:۱۴،۹۳۶ KB)
نام الکترونيکي : 71
عنوان :
نام فایل :
نوع عام محتوا :
نوع ماده :
فرمت :
سایز :
عرض :
طول :
اعجاز قرآن از دیدگاه معتزله
71_1.html
مقالات فارسی
متن
text/html
65 KB
85
85