خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
شماره رکورد : 620568
سرشناسه : عباسی، ابراهیم
عنوان و نام پديدآور : رادیکالیسم اسلامی در ایران : ظهور، تحولات و پیامدها [پایان نامه]/ عباسی، ابراهیم ؛ استاد راهنما: فیرحی، داود ؛ استاد مشاور: احمدی، حمید
وضعيت نشر : قم: پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی، 1396
زبان اثر : per
يادداشت : ملزومات سیستم: ویندوز XP+؛ با پشتیبانی متون عربی؛ +IE۹، موزیلا فایرفاکس +۲۳، گوگل کروم +۲۳.
يادداشت : عنوان از روی صفحه عنوان پایان نامه
يادداشت : جهت مطالعه پایان نامه به دانشگاه تهران مراجعه فرمایید.
يادداشت : کتابنامه
متن يادداشت : پایان نامه
درجه پایان نامه : کارشناسی ارشد = سطح ۳
رشته تحصیلی : علوم سیاسی
سال دفاع : ۱۳۸۸
محل دفاع : دانشگاه تهران
چکيده : در دهه 1320، اسلام گرایی با رویکردی جدید و با تقویت نقش دین، دوباره به صحنه سیاست ایران بازگشته بود. این بار نه علمای درجه اول، بلکه جوانان مذهبی حوزوی و غیرحوزوی در صدد اجرای آن برآمدند. آنها سعی در سیاسی کردن دین به منظور پیشبرد خیر اساسی خود داشتند. در واقع اسلام گرایی طیفی گسترده از پیدایش یک ذهنیت اسلامی گرفته تا تلاشی تمام عیار برای بازسازی جامعه مطابق با اصول اسلامی را در بر می گرفت. در این بین، گروهی با اتخاذ رویکردی عمل گرایانه، تفسیری آزادانه در دین را ابداع نموده و به مقاومت شدید اندیشیدند. آنها با بازخوانی جدید از نصوص اسلامی و توجه زیاد به قرآن بعنوان مهمترین نص اسلامی، بر اجرای کامل شریعت تأکید نمودند. «جمعیت فدائیان اسلام» به رهبری مجتبی نواب صفوی، نماد اجتماعی این سنت فکری بود که بعنوان نقطه مقابل رئالیسم یا واقع گرایی موجود اسلام حوزوی دهه 1320 قرار گرفت و سنت فکری به نام رادیکالیسم اسلامی شکل دادند. اجتماع فدائیان اسلام از نظر تیپولوژی خاص جامعه ایران بود. پایگاه طبقاتی آنها در درون هیأت های مذهبی، شاگردان بازاری و برخی از قشرهای اجتماعی از جمله «لوطی ها» وجود داشت. میانگین سن آنها در زمان تاسیس جمعیت بیست و یک سال بود. ادبیات گفتاری و حتی نوشتاریشان، مملو از استعاره های نمادین در خصوص عدالت و رفع تبعیض و اجرای احکام شرع بود که آن را پرخاشگرانه بیان می داشتند. آنها در سنت فکری خود، اسلام را بعنوان یک آلترناتیو ایدئولوژیک نیرومند تفسیر نمودند که برای همه ابعاد زندگی برنامه داشت. تفسیر آنها در رابطة دین و سیاست، عبور از مرجعیت، پیوند رهبری مذهبی و سیاسی، ترور در اسلام و وحدت اسلامی بدعتی نو بود. به نحوی که نه از نظارت دین بر سیاست بلکه از حضور دین در حکومت سخن راندند و مانیفست خود(رسالة رهنمای حقایق) را براین اساس ارائه کردند. ظهور این سنت فکری ، مکانیزم تفسیری و عقلانیت آن، ارتباطش با دیگر سنت ها، بحران در این سنت فکری و احیاء مجدد آن در دو اجتماع مهم دهة چهل در میان نیروهای مذهبی( هیأت های مؤتلفه اسلامی و حزب ملل اسلامی ) مطابق با روش شناسی اجتماع گرایی، محور اصلی این پژوهش است. این روش شناسی با تاکید بر عقلانیت محیطی، فرصت بومی اندیشی را فراهم می کند. اسناد مهمترین منبع در این پژوهش است
يادداشت : داده های الکترونیکی
موضوع : ع‍ل‍وم‌ س‍ی‍اس‍ی‌
: Political Sciences
: lt;ال‍ع‍ل‍وم‌= ع‍ل‍وم‌gt; ال‍س‍ی‍اس‍ی‍ة
شناسه افزوده : فیرحی، داود ، استاد راهنما
شناسه افزوده : ‏احمدی، حمید ، استاد مشاور
محل نگهداری پایان نامه (قالب چاپی) : دانشگاه تهران
وضعیت پایان نامه : دفاع شده
نوع مدرک : TF
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)