خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
شماره رکورد : 620894
سرشناسه : ‏‏شریف‏‏‏، زهرا
عنوان و نام پديدآور : گوهر دین از منظر عرفان اسلامی [پایان نامه]/ زهرا شریف
وضعيت نشر : قم: پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی، 1396
زبان اثر : per
يادداشت : ملزومات سیستم: ویندوز XP+؛ با پشتیبانی متون عربی؛ +IE۹، موزیلا فایرفاکس +۲۳، گوگل کروم +۲۳.
يادداشت : عنوان از روی صفحه عنوان پایان نامه
يادداشت : جهت مطالعه پایان نامه به دانشگاه باقرالعلوم مراجعه فرمایید.
يادداشت : کتابنامه: ص. ۱۸۳-‎۱۷۹
متن يادداشت : پایان نامه
درجه پایان نامه : کارشناسی ارشد = سطح ۳
سال دفاع : ۱۳۸۶
محل دفاع : دانشگاه باقرالعلوم
چکيده : "گوهر و صدف دین" مساله ای است فلسفی- کلامی که هر چند بستر شکلگیری آن مغرب زمین بوده و زمان رویش آن دوره رنسانس می باشد، اما این تولد جغرافیایی آن را محصور ننموده و در چند دهه اخیر، توجه اندیشمندان اسلامی را نیز به خود معطوف ساخته است. از جمله دیدگاههایی که در این باب مطرح شده است، دو نظریه "تجربه ینی" و "حکمت خالده" است. در نگرش اول گوهر دین، تجربه ای است که سبب می شود فاعل آن تجربه دیدندار تلقی گردد و صدف مجموعه باورها و عقایدی خواهد بود که با وصول به گوهر از آن استغنا حاصل می شود. در نظر دوم بیان می شود که دین دارای دو ساحت ظاهری و باطنی است و سطح باطنی آن توحیدی است که بصورت حکمت خالده در درون انسان دیندار تجلی نموده و تها راه رسیدن به آن شهود می باشد. صدف نیز سنت هایی هستند اعم از دین و باتبعات آن در جامعه- که رهنمون به سوی گوهرند و البته چه بسا صدفهای مختلفی در عرض یکدیگر موصل به توحید باشند. در عرف عرفان، دین حقیقتی است واحد که دارای تجلیات سه گانه می باشد رابطه میان سه تجلی بر اساس ظهور و بطون است که سبب می شود لایه باطنی دین که همان توحید عرفانی یا وحدت شخصیه است، گوهر دین بوده و جلوه های ظاهری اگر چه به عنوان صدف مطرح می شوند اما رقیقه همان حقیقت باطنی بوده، فلذا هیچگاه قابل زوال نخواهد بود. آنچه در عرفان خصیصه بارزی به شمار می رود، انفکاک گوهر دین از گوهر دینداری است؛ این دو هر چند ارتباط وثیقی با یکدیگر دارند اما هر یک داراری واقعیتی نفس الامری هستند. دیدنداری دارای مراتب مختلفی است که بازگشت رابطه آنها نیز به ظهور و بطون می باشد. آنچه عارف در این مرحله نهایی دینداری واجد آن می شود، شهود حق الیقینی توحید عرفانی است. پس گوهر دین و دینداری با یکدیگر متناظرند. ادبیات عارفانه عرفان نیز هر چند جنبه ای احساسی به خود می گیرد، اما متاثر از مباحث هستی شناسانه آنهاست؛ لذا ایشان عشق را دینی معرفی نموده که در نهایت آن اثنینیت میان عاشق و معشوق محو شده و عاشق را فانی در معشوق می داند. در این میان هر چند گوهر دین و دینداری مقامی مشترک میان ادیان الهی محسوب می شود، اما این قول به وحدت جوهری ادیان سبب پذیرش تکثرگرایی دینی نخواهد شد و تسلیم به دینی خاص از لوازم این نگرش است. در نهایت دیده می شود مباحث معرفتی عرفان در ارتباط با مباحث هستی شناسانه آنها بوده و البته ایشان در این امور وامدار شریعت و فهم عمیق آن هستند.
يادداشت : داده های الکترونیکی
موضوع : ‏ادیان و عرفان
محل نگهداری پایان نامه (قالب چاپی) : دانشگاه باقرالعلوم
وضعیت پایان نامه : دفاع شده
نوع مدرک : TF
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)